ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ IV ຂອງ​ພັກ

ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ IV ຂອງ​ພັກ (13-15/11/1986)

​ແມ່ນ​ກອງ​ປະຊຸມ​​ແຫ່ງ​ການປ່ຽນ​ແປງ​ໃໝ່​ຮອບດ້ານຢ່າງ​ມີ​ຫລັກການ ເຊິ່ງໄດ້​ໄຂ​ຂຶ້ນ​ ແຕ່ວັນ​ທີ 13-15/11/1986, ສະຖານ​ທີ່​ ນະຄອນຫລວງ​ວຽງ​ຈັນ, ພາຍ​ໃຕ້​ການ​ເປັນ​ປະທານ ຂອງ​ສະຫາຍ ​ໄກສອນ ພົມວິຫານ, ມີຈຳນວນ​ຜູ້​ແທນ​ເຂົ້າຮ່ວມ​ 303 ສະຫາຍ, ​ເປັນ​ຕົວ​ແທນ​ໃຫ້​ແກ່ສະມາຊິກ​ພັກ​ 45.000 ກວ່າສະຫາຍ ​ໃນ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ. ​ແຂກ​ຖືກ​ເຊີນ​ພາຍ​ໃນ​ມີ 200 ສະຫາຍ.
- ໄດ້​​ເລືອກ​ຕັ້ງຄະນະ​ບໍລິຫານ​ງານ​ສູນ​ກາງ​ພັກ 60 ສະຫາຍ, ​ໃນ​ນັ້ນ ກຳມະການ​ສົມບູນ 51 ສະຫາຍ ​ແລະ ສຳຮອງ 9 ສະຫາຍ; ກອງ​ປະຊຸມ​ຄັ້ງປະຖົມ​ມະລຶກ ຂອງ​ຄະນະ​ບໍລິຫານ​ງານ​ສູນ​ກາງ​ພັກ ​ໄດ້​ເລືອກ​ເອົາ​ສະຫາຍ ​ໄກ​ສອນ ພົມ​ວິຫານ ​ເປັນ​ເລຂາທິການ​ໃຫຍ່​ສູນ​ກາງ​ພັກ ສະ​ໄໝ​ທີ 4, ​ເລືອກ​ຕັ້ງກົມການ​ເມືອງ ສົມບູນ 11 ສະຫາຍ, ​ສໍາຮອງ 2 ສະຫາຍ ​ແລະ ​ເລືອກ​ຕັ້ງຄະນະ​ເລຂາທິການ 9 ສະຫາຍ.

ເນື້ອ​ໃນ​ຫຍໍ້​ຂອງ​ມະຕິ​ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ IV ຂອງ​ພັກ:

- ຜ່ານ​ພຶ​ດຕິ​ກຳ 10 ປີ (1975-1985) ​ແຫ່ງ​ການ​ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ ​ແລະ ​ສ້າງສາ​ປະ​ເທດ​ຊາດ.
ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່ຖອດຖອນ​ໄດ້ 5 ບົດຮຽນ​ທີ່​ສຳຄັນ ຄື:

+ ໜຶ່ງ: ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ການ​ນໍາພາ​ຮອບດ້ານ​ຂອງ​ພັກ, ວາງ​ແນວທາງ​ອອກ​ຢ່າງ​ທັນ​ການ ​ແລະ ​ບູລະນະ​ມັນ ຢ່າງ​ບໍ່​ຢຸດ​ຢັ້ງ, ທັງ​ຢຶດໝັ້ນ​ໃນ​ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວທາງ​ ໃຫ້​ປະກົດ​ເປັນ​ຈິງ.
+ ສອງ: ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ຄວາມ​ສາມັກຄີ​ເປັນ​ເອກະ​ພາບ​ໃນ​ທົ່ວ​ພັກ, ທົ່ວ​ປວງ​ຊົນ ​ເປັນ​ສາ​ເຫດ​ອັນ​ສໍາຄັນ​ຍິ່ງ​ແຫ່ງ​ໄຊຊະນະ​ທຸກ​ຢ່າງ​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ປະ​ເທດ​ເຮົາ.
+ ສາມ: ຕ້ອງຕິດ​ແໜ້ນ​ກັບ​ຮາກ​ຖານ, ສຸ​ມ​ໃສ່ກໍ່​ສ້າງ​ຮາກ​ຖານ​ໃຫ້​ໜັກ​ແໜ້ນ​ເຂັ້ມ​ແຂງ​ໃນ​ທຸກ​ດ້ານ ​ເພື່ອ​ປະຕິບັດ​ສອງ​ໜ້າ​ທີ່​ຍຸດ​ທະ​ສາດ​ເປັນ​ຢ່າງ​ດີ ​ແລະ​ ດຳ​ເນີນ​ການ​ປະຕິວັດ 3 ປະການ​ໄປ​ພ້ອມໆ​ກັນ.
+ ສີ່: ​ໃນທຸກ​ການ​​ເຄື່ອນ​ໄຫວ​ດ້ານ​ເສດຖະກິດ​ ຕ້ອງ​ຮູ້​ໝູນ​ໃຊ້​ບັນດາ​ກົດ​ເກນ​ພາວະ​ວິ​ໄສ ​ແລະ ​ຄິດ​ໄລ່​ປະສິດທິ​ຜົນທາງ​ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ.
+ ຫ້າ: ການຮ່ວມ​ມື​ຮອບດ້ານ ກັບ​ບັນດາ​ປະ​ເທດ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ​ອ້າຍ​ນ້ອງ, ກ່ອນ​ອື່ນ​ໝົດ​ແມ່ນ​ສະຫະພາບ​ໂຊ​ວຽດ, ກໍ່ສ້າງ​ກ້ອນ​ກຳລັງ​ຮ່ວມ​ສຳພັນ​ພິ​ເສດ​ ລະຫວ່າງ ​ປະ​ເທດ​ເຮົາ​ກັບ​ຫວຽດນາມ ​ແລະ ​ກໍາປູ​ເຈຍ, ນຳ​ໃຊ້​ບັນດາ​ ເງື່ອນ​ໄຂ​ອັນສະດວກ​ຂອງ​ຍຸກ​ສະ​ໄໝ ​ເປັນ​ປັດ​​ໄຈ​ທີ່​ຂາດ​ບໍ່​ໄດ້ ​ໃນ​ການ​ກໍ່ສ້າງ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ​ ຢູ່​ປະ​ເທດ​ເຮົາ.

- ກຳນົດທິດ​ທາງ​ ໜ້າ​ທີ່​ຕົ້ນຕໍ​ທາງ​ດ້ານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຕະຫລອດ​ສະ​ໄໝ

​ຂ້າມ​ຜ່ານ​ກ້າວ​ຂຶ້ນສູ່ ສັງຄົມ​ນິຍົມ ຂອງ​ປະ​ເທດ​ເຮົາ ຄື:

+ ດຳ​ເນີນ​ການ​ຫັນ​ເປັນ​ອຸດສາຫະກຳ ສັງຄົມ​ນິຍົມ ​ເທື່ອ​ລະ​ກ້າວ ​ເພື່ອ​ກໍ່ສ້າງ​ພື້ນຖານ​ວັດຖຸ​ເຕັກນິກ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ​ໃຫ້​ສໍາ​ເລັດ​ຜົນ.
+ ດຳ​ເນີນ​ການ​ດັດ​ສ້າງ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ ​ເພື່ອກໍ່ສ້າງ​ການ​ພົວພັນ​ການ​ຜະລິດ​ໃໝ່​ ສັງຄົມ​ນິຍົມ.
+ ຂະຫຍາຍ​ທາງ​ດ້ານຈຳນວນ ​ແລະ ​ຍົກ​ສູງ​ຄຸນ​ນະພາ​ບຂອງ​ຊົນ​ຊັ້ນກໍາມະກອນ, ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຊົນ​ຊັ້ນຊາວນາ​ລວມໝູ່ ​ແລະ ​ຊັ້ນຄົນປັນຍາ​ຊົນສັງຄົມ​ນິຍົມ ​ເປັນ​ຕົນ ​ເປັນ​ໂຕ​ຂຶ້ນ.
+ ປັບປຸງ​ລະບົບ​ຜະ​ເດັດ​ການ​ກຳມະ​ຊີບ​ໃຫ້​ໜັກ​ແໜ້ນ, ເປີດ​ກວ້າງ​ປະຊາທິປະ​ໄຕສັງຄົມ​ນິຍົມ, ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ຄວາມ​ເປັນ​ເອກະ​ພາບ​ທາງ​ດ້ານ​ການ​ເມືອງ ​ແລະ ​ແນວ​ຄິດ ຂອງ​ສັງຄົມ.
+ ດຳ​ເນີນ​ການ​ປະຕິວັດ​ແນວ​ຄິດ ​ແລະ​ວັດທະນະທໍາ ​ແນ​ໃສ່​ກໍ່ສ້າງ​ວັດທະນະທໍາໃໝ່ ​ແລະ ​ຄົນ​ໃໝ່ ສັງຄົມ​ນິຍົມ ​ເທື່ອ​ລະ​ກ້າວ.
+ ປົວ​ແປງ​ຊີວິດ​ການ​ເປັນ​ຢູ່​ ຂອງ​ປະຊາຊົນ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ ບັນດາ​ເຜົ່າ​ໃຫ້​ດີ​ຂຶ້ນ ​ແລະ​ ແກ້​ໄຂ​ບັນດາ​ບັນຫາສັງຄົມ​ຢ່າງ​ເໝາະ​ສົມ.
+ ກໍ່ສ້າງ​ລະບົບ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ໃໝ່ ຕໍ່​ຂົງ​ເຂດ​ເຄື່ອນ​ໄຫວ​ສັງຄົມ.

* ທິດ​ທາງ​ ໜ້າ​ທີ່​ຕົ້ນຕໍ ​ໄລຍະ​ແຕ່​ນີ້​ເຖິງ​ປີ 2000 ກໍຄື​ ແຜນການ 5 ປີ​ເທື່ອທີ II ຄື:

+ ເລັ່ງ​ໃສ່​ແກ້​ໄຂ​ບັນຫາ​ທັນ​ຍາ​ຫານ ​ແລະ​ ອາຫານ ​ໃຫ້​ໄດ້​ຢ່າງ​ໜັກ​ແໜ້ນ ບົນ​ພື້ນຖານ​ຂະຫຍາຍ​ການ​ກະສິກຳ​ຢ່າງຮອບດ້ານ.
+ ຈຳກັດ ແລະ​ໄປ​ເຖິງ​ບ່ອນ​ຢຸດຕິ​ການ​ຖາງ​ປ່າ​ເຮັດ​ໄຮ່​ໂດຍ​ພື້ນຖານ.
+ ສ້າງ​ໂຄງ​ປະກອບ​ເສດຖະກິດ​ກະສິກຳ-ປ່າ​ໄມ້-ອຸດສາຫະກຳ ທີ່​ສົມ​ເຫດ​ສົມ​ຜົນໃຫ້​ເປັນ​ຕົນ​ເປັນ​ໂຕ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ຂັ້ນຕົ້ນ.
+ ດຳ​ເນີນ​ການ​ແບ່ງ​ເຂດ​ເສດຖະກິດ, ວາງ​ແຜນ​ກຳນົດ ກ່ຽວ​ກັບ​ການ​ກໍ່ສ້າງ​ຊົນນະບົດ ​ແລະ​ ຕົວ​ເມືອງ.
+ ຂະຫຍາຍ​ການ​ຄົມມະນາຄົມ​ຂົນ​ສົ່ງ ​ແລະ​ ການ​ຕິດຕໍ່​ສື່ສານ.
+ ນຳ​ໃຊ້​ຄວາມ​ກ້າວໜ້າ​ດ້ານ​ວິທະຍາສາດ​ເຕັກນິກ, ຈັດຕັ້ງວຽກ​ງານ​ສຳ​ຫລວດ​ພື້ນຖານ.
+ ປັບປຸງ ແລະ ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ບົດບາດ​ເປັນ​ເຈົ້າພາ​ທາງ ​​ໃນຂົງ​ເຂດ​ເສດຖະກິດ​ຂອງ​ລັດ, ຂະຫຍາຍ​ຂົງ​ເຂດ​ເສດຖະກິດ​ສະຫະກອນ.
+ ປັບປຸງແລະ​ຂະຫຍາຍ​ລະບົບ​ການ​ຄ້າ​ຢ່າງຮອບດ້ານ.
+ ອອກ​ແຮງ​ປັບປຸງ​ດ້ານ​ການ​ເງິນ​ແລະ​ ເງິນຕາ​ ໃຫ້​ສະຫງົບ​ປົກກະຕິ.
+ ຂະຫຍາຍ​ການ​ພົວພັນ​ດ້ານ​ເສດຖະກິດ​ກັບ​ຕ່າງປະ​ເທດ.
+ ກໍ່ສ້າງ​ລະບົບ​ກົດໝາຍ.
+ ຂະຫຍາຍ​ການ​ສຶກສາ, ວັດທະນະທຳ​ແລະ​ ສາທາລະນະ​ສຸກ.

* ໜ້າ​ທີ່​ວຽກ​ງານ​ກໍ່ສ້າງ​ພັກ:

+ ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ບົດບາດ ​ແຫ່ງ​ການ​ນໍາພາ​ຂອງ​ພັກ, ​ເຊີດ​ຊູ​ຄຸນ​ປະ​ໂຫຍດ ​ແລະ ​ປະສິດທິ​ຜົນ ​ແຫ່ງ​ການ​ນໍາພາ ​ແລະ ​ກໍາລັງ​ສູ້​ຮົບ​ຂອງ​ພັກ ຢູ່​ໃນ​ໄລຍະ​ໃໝ່ ຂອງ​ການ ​ປະຕິວັດ.
+ ບູລະນະ​ບັນດາ​ອົງການ​ຈັດຕັ້ງນຳພາ ​ແລະ​ ຄຸ້ມ​ຄອງ, ​ເຊີດ​ຊູ​ກໍາລັງ​ສູ້​ຮົບ​ຂອງ​ການຈັດຕັ້ງຮາກ​ຖານ.
+ ດັດ​ແປງ​ວຽກ​ງານ​ພະນັກງານ, ​ເສີມ​ຂະຫຍາຍ​ບົດບາດນໍາ​ໜ້າ ​ເປັນ​ແບບຢ່າງ​ຂອງ​ສະມາຊິ​ພັກ.
+ ສ້າງ​ແບບ​ແຜນ​ເຮັດ​ວຽກ​ແບບ​ໃໝ່, ຮັກສາ​ບັນດາ​ຫລັກການ​ຈັດຕັ້ງ ​ແລະ ​ດໍາ​ເນີນ​ຊີວິດ​ຢູ່​ໃນ​ພັກ​ຢ່າງ​ເຂັ້ມງວດ.
+ ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ວຽກ​ງານ​ແນວ​ຄິດ ​ແລະ ​ທິດ​ສະ​ດີ​ຢ່າງ​ແຂງ​ແຮງ​ແນ​ໃສ່ຮັບ​ເອົາ​ຈິດ​ສໍານຶກ​ໃໝ່ ​ແລະ​ ຈິນຕະນາການ​ໃໝ່.

(ຂອບໃຈຂໍ້ມູນຈາກ: ຂ່າວສານປະເທດລາວ )

ຂອບໃຈທີ່ອ່ານ

ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່​ ຄັ້ງທີ III ຂອງ​ພັກ

ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່​ ຄັ້ງທີ III ຂອງ​ພັກ (27-30/4/1982)

​ ເປັນ​ກອງ​ປະຊຸມ​ເປີດ​ເຜີຍ​ທາງ​ການ ​ເທື່ອ​ທໍາ​ອິດ​ຕໍ່​ພາຍ​ໃນ ແລະ​ຕ່າງປະ​ເທດ ເຊິ່ງໄດ້ໄຂ​ຂຶ້ນ ວັນ​ທີ 27-30/04/1982, ສະຖານ​ທີ່ ນະຄອນຫລວງ​ວຽງ​ຈັນ.ມີຜູ້​ແທນ​ເຂົ້າຮ່ວມ 228 ສະຫາຍ, ທີ່​ມາ​ຈາກ​ທຸກ​ຂົງ​ເຂດ​ການ​ເຄື່ອນ​ໄຫວ ແລະ ​ຈາກ​ທຸກໆ​ແຂວງ​ທີ່​ເປັນຕົວ​ແທນ​ໃຫ້​ແກ່​ສະມາຊິກ​ພັກ 35.000 ສະຫາຍ ​ໃນ​ທົ່ວ ​ປະ​ເທດ; ມີ​​ແຂກ​ພາຍ​ໃນ​ປະ​ເທດ 105 ສະຫາຍ, ​ແຂກ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ 11 ຄະນະ.
- ກອງ​ປະຊຸມ​ໄດ້​ເລືອກ​ຕັ້ງຄະນະ​ບໍລິຫານ​ງານ​ສູນ​ກາງ​ພັກ 55 ສະຫາຍ, ​ໃນ​ນັ້ນ ກຳມະການ​ສົມບູນ ມີ 49 ສະຫາຍ ​ແລະ ​ສໍາຮອງ 6 ສະຫາຍ, ສະຫາຍ ​ໄກສອນ ພົມວິຫານ ​ໄດ້​ຖືກ​ເລືອກ​ຕັ້ງ​ໃຫ້​ເປັນ​ເລຂາທິການ​ໃຫຍ່​ສູນ​ກາງ​ພັກ ​ເປັນ​ສະ​ໄໝ​ທີ 3, ​ເລືອກ​ຕັ້ງກໍາມະການ​ກົມ​ການ​ເມືອງ​ສູນ​ກາງ​ພັກ ປະກອບ​ມີ 7 ສະຫາຍ ​ແລະ​ ຄະນະ​ເລຂາທິການ​ສູນ​ກາງ​ພັກ ປະກອບ​ມີ 9 ສະຫາຍ.

* ​ສັງ​ລວມ​ໂດຍ​ຫຍໍ້ເນື້ອ​​ໃນ ຂອງກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່​ ຄັ້ງທີ III ຂອງ​ພັກ:

- ​ສະຫລຸບ​ສັງ​ລວມ​ໄຊຊະນະ​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ຊາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ​ແລະ ​ຜົນງານ ທີ່​ຍາດ​ມາ​ໄດ້ ​ໃນ 6 ປີ​ແຫ່ງ​ການ​ກໍ່ສ້າງ​ລະບອບ​ໃໝ່; ກຳນົດ​ແນວທາງ, ທິດ​ທາງ​ໜ້າ​ທີ່​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ໃນ​ໄລຍະ​ໃໝ່, ​ໄລຍະ​ແຫ່ງ​ການ​ ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ​ເອກະລາດ​ແຫ່ງ​ຊາດ ​ແລະ ​ຂ້າມ​ຜ່ານ​ກ້າວ​ຂຶ້ນສັງຄົມ​ນິຍົມ​ເທື່ອ​ລະ​ກ້າວ. - ຍ​ົກ​ໃຫ້​ເຫັນ 3 ຈຸດ​ພິ​ເສດ​ໃຫຍ່​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ລາວ ​ໃນ​ໄລຍະ​ໃໝ່ຄື:

+ ປະ​ເທດ​ລາວ ພ້ອມ​ກັບ​ຫວຽດນາມ ​ແລະ​ ກໍາປູ​ເຈຍ ​ໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ປ້ອມ​ດ່ານ​ໜ້າ​ຂອງ​ລະບົບ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ ຢູ່​ໃນ​ອາຊີ​ອາຄະ​ເນ, ດ້ວຍ​ເຫດ​ນັ້ນການ​ຕໍ່ສູ້​ ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ​ເອກະລາດ ອະທິປະ​ໄຕ ​ແລະ ​ກໍ່ສ້າງ​ລະບອບ​ໃໝ່ ​ແມ່ນ​ດຸ​ເດືອດ​ຂ້ຽວຂາດ ​ແລະ​ ຍາວ​ນານ;

+ ປະ​ເທດ​ລາວ​ໄດ້​ສະຖາ​ປາ​ນາ​ລະບອບ​ການ​ເມືອງ​ທີ່​ກ້າວໜ້າ​ຂຶ້ນ, ປະຊາຊົນ​ລາວ​ບັນດາ​ເຜົ່າໄດ້ເປັນ​ເຈົ້າປະ​ເທດ​ຊາດ, ມີ​ຊັບພະຍາກອນທີ່​ອຸດົມສົມບູນ, ​ແຕ່​ ເສດຖະກິດ​ຍັງ​ດ້ອຍ​ພັດທະນາ, ລະດັບ​ວັດທະນະທຳ​ຍັງ​ຕ່ຳ;

+ ປະ​ເທດ​ລາວ​ກ້າວ​ເຂົ້າສູ່​ໄລຍະ​ໃໝ່​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດໃນ​ຂະ​ນະ​ທີ່​ການ​ປະຕິວັດ​ວິທະຍາສາດ-​ເຕັກນິກ​ ຄັ້ງທີ່ 3 ​ໃນ​ໂລກ​ພວມ​ຂະຫຍາຍຕົວ​ຢ່າງ​ຟົດຟື້ນ ​ແລະ ​ກວ້າງຂວາງ ເຊິ່ງໄດ້ກຳນົດ​ແນວທາງ​ລວມຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ລາວ ​ໃນ​ສະ​ໄໝ​ຂ້າມ​ຜ່ານ​ກ້າວ​ຂຶ້ນສັງຄົມ​ນິຍົມ ຄື:

+ ​ເຕົ້າ​ໂຮມ​ຄວາມ​ສາມັກຄີ​ປວງ​ຊົນ​ທັງ​ຊາດ ​ແລະ ​ນໍາພາ​ປະຊາຊົນ​ບັນດາ​ເຜົ່າ​ປັບປຸງ ​ແລະ ​ເພີ່ມ​ທະວີຜະເດັດ​ການ​ກໍາມະ​ຊີບ​ຢ່າງ​ບໍ່​ຢຸດ​ຢັ້ງ, ຈັດຕັ້ງ ​ແລະ ​ຮັບ ປະກັນ​ໃຫ້​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຜູ້ອອກ​ແຮງ​ງານ​ເຜົ່າ​ຕ່າງໆ ສາມັກຄີ​ແໜ້ນ​ແຟ້ນ ​ແລະ ​ເສີມ​ຂະຫຍາຍ​ສິດ​ເປັນ​ເຈົ້າປະ​ເທດ​ຊາດ, ​ເປັນ​ເຈົ້າສັງຄົມ, ດຳ​ເນີນ​ການ​ປະຕິວັດ ​ທັງ​ສາມ​ປະການ​ໄປ​ພ້ອມໆ​ກັນ, ​ໃນ​ນັ້ນ ການ​ປະຕິວັດ​ການ​ພົວພັນ​​ແຫ່ງການ​ຜະລິດ ມີ​ລັກສະນະ​​ໄຂ​ຊ່ອງ​ທາງ​ໃຫ້​ກຳລັງ​ການ​ຜະລິດ ​ຂະຫຍາຍຕົວ, ການ​ປະຕິ ວັດ ​ວິທະຍາສາດ-​ເຕັກນິກ ​ເປັນ​ຂໍ​ກຸນ​ແຈ​ຕົ້ນຕໍ, ການ​ປະ​ຕິ​ວັດ​ວັດທະນະທຳ​ແນວ​ຄິດ ຕ້ອງ​ໄປ​ກ່ອນ​ກ້າວ​ໜຶ່ງ, ທັງ​ໝົດ​ເຫລົ່ານັ້ນ ​ແມ່ນ​ເພື່ອ​ກໍ່ສ້າງສັງຄົມ​ນິຍົມ ຢູ່ປະ​ເທດ​ເຮົາ​.

+ ກ່ຽວ​ກັບ​ວຽກ​ງານ​ພັກ: ອອກ​ແຮງ​ກໍ່ສ້າງ​ພັກ​ໃຫ້​ເຂັ້ມ​ແຂງ​ຮອບດ້ານ, ຍົກ​ສູງ​ລັກສະນະ​ຊົນ​ຊັ້ນກຳມະກອນ ​ແລະ ​ລັກສະນະ​ນໍາ​ໜ້າ​ຕໍ່ສູ້, ຍົກ​ສູງ​ຄວາມ​ສາມາດ​ຂອງ​ພັກ ​ເພື່ອ​ກ້າວ​ໄປ​ຕາມ​ວັດຖຸ​ປະສົງ ​ແລະ ​ເປົ້າໝາຍ ​ທີ່​ພັກໄດ້​ ກໍານົດ​ໄວ້.

+ ຂຸດ​ຄົ້ນ ​ແລະ ​ເສີມ​ຂະຫຍາຍ​ທຸກ​ຄວາມ​ອາດສາມາດ​ບົ່ມ​ຊ້ອນ ຂອງ​ປະ​ເທດ​ຊາດ, ​ໂດຍ​ຫັນ​ຈາກ​ກະສິກໍາ-ປ່າ​ໄມ້, ​ເປັນ​ພື້ນຖານ​ໃຫ້​ແກ່​ການ​ຂະຫຍາຍ ​ອຸດສາຫະກໍາ.

+ ດັດ​ສ້າງ​ເສດຖະກິດ​ທຳ​ມະ​ຊາດ, ນຳ​ເອົາ​ການ​ຜະລິດ​ນ້ອຍ​ກ້າວ​ສູ່​ການ​ຜະລິດ​ໃຫຍ່​ສັງຄົມ​ນິຍົມ​ເທື່ອ​ລະ​ກ້າວ.

+ ປະຕິບັດ​ການ​ຫັນ​ເປັນ​ອຸດສາຫະກຳ​ເທື່ອ​ລະ​ກ້າວ​ຢ່າງ​ມີ​ຈຸດ​ໜັກ, ຖື​ເອົາ​ການ​ຫັນ​ເປັນ​ອຸດສາຫະກຳ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ ເປັນ​ໜ້າ​ທີ່​ໃຈກາງ​ຂອງ​ສະ​ໄໝ​ຂ້າມ​ຜ່ານ.

+ ສ້າງຊີວິດອັນ​ອີ່ມ​ໜຳ​ສຳລານ ​ແລະ ​ສົມບູນ​ພູນ​ສຸກ​​ເບີກບານ​ມ່ວນ​ຊື່ນ​ໃຫ້​ແກ່​ປະຊາຊົນ​ເຜົ່າ​ຕ່າງໆ, ລົບ​ລ້າງ​ລະບອບ​ຄົນ​ຂູດ​ຮີດ​ຄົນ​ຢ່າງ​ຕະຫລອດ​ການ.

+ ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ການປ້ອງ​ກັນຊາ​ດ-ປ້ອງ​ກັນຄວາມສະຫງົບ, ປົກປັກ​ຮັກສາ​ເອກະລາດ​ແຫ່ງ​ຊາດ, ອະທິປະ​ໄຕ ​ແລະ ​ລະບອບ​ໃໝ່​ໄວ້​ຢ່າງ​ໝັ້ນຄົງ​, ກໍ່ສ້າງ​ປະ​ເທດ ​ລາວ ສັນຕິພາບ ​ເອກະລາດ ​ເອກະ​ພາບ ​ແລະ​ ສັງຄົມ​ນິຍົມ.

+ ພ້ອມ​ກັບ​ຫວຽດນາມ ​ແລະ ​ກໍາ​ປູ​ເຈຍ ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ​ປ້ອມ​ດ່ານ​ໜ້າ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ ​ຢູ່​ພາກ​ພື້ນນີ້​ ໃຫ້​ໝັ້ນຄົງ ​ແລະ ​ປະກອບສ່ວນ​ເຂົ້າ​ໃນ​ພາລະກິດ​ຕໍ່ສູ້ ​ເພື່ອ​ສັນຕິພາບ, ​ເອກະລາດ​ແຫ່ງ​ຊາດ, ປະຊາທິປະ​ໄຕ ​ແລະ​ ຄວາມ​ກ້າວໜ້າ​ທາງ​ສັງຄົມ​ໃນ​ໂລກ.

* ກອງ​ປະຊຸມ​ໄດ້​ວາງ​ຈຸດໝາຍ​ພື້ນຖານ​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ລາວ ​ໃນ​ໄລຍະ​ໃໝ່ ຄື:

+ ບໍ່ລົດ​ລະ​ໃນ​ການ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ ແລະ ​ບູລະນະ​ລະບົບ​ຜະ​ເດັດ​ການ​ກໍາມະ​ຊີບ, ປະຕິບັດ​ສິດ​ເປັ​ນ​ເຈົ້າຂອງ ປະຊາຊົນ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ​ເຜົ່າ​ຕ່າງໆ.

+ ກໍ່ສ້າງ​ພື້ນຖານ​ວັດຖຸ-​ເຕັກນິກ​ອັນ​ຈໍາ​ເປັນ​ຂອງ​ລະບອບ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ, ​ເຮັດ​ໃຫ້​ເສດຖະກິດ​ແຫ່ງ​ຊາດ​ມີ​ພື້ນຖານ​ກະສິກໍາ-ປ່າ​ໄມ້, ອຸດສາຫະກຳ​ຂະຫຍາຍຕົວ;

+ ກໍ່ສ້າງ ​ແລະ​ ບູລະນະ​ການ​ພົວພັນ​ແຫ່ງ​ການ​ຜະລິດ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ, ຮັບປະກັນ​ໃຫ້​ບັນດາ​ພາກສ່ວນ​ເສດຖະກິດ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ ກວມ​ຖານະ​ຄອບ​ຄອງ​ໃນ​ພື້ນຖານ ​ເສດຖະກິດ​ແຫ່ງ​ຊາດ.

+ ກໍ່ສ້າງ ​ແລະ ​ບໍາລຸງ​ພະນັກງານ, ກຳມະກອນ ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ມີ​ຄວາມ​ສາມາດ​ພຽງພໍ ​ໃນ​ການ​ສ້າງສາ​ພັດທະນາ ​ແລະ ​ເປັນ​ເຈົ້າປະ​ເທດ​ຊາດ, ​ເປັນ​ເຈົ້າສັງຄົມ.

+ ສາມັກຄີ​ປະຊາຊົນ​ເຜົ່າ​ຕ່າງໆ, ສູ້​ຊົນ​ນຳ​ເອົາ​ເຜົ່າ​ຕ່າງໆ ກ້າວ​ຂຶ້ນທຽມທັນ​ກັນ, ປອງ​ດອງ​ກັນ​ຢ່າງ​ແທ້​ຈິງ ຢູ່​ໃນ​ວົງ​ຄະນາ​ຍາດ​ຂອງ​ຊາດ​ລາວ, ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຊີວິດ​ການ ​ເປັນ​ຢູ່​ທາງ​ດ້ານ​ວັດ​ຖຸ ​ແລະ ​ວັດທະນະທໍາ ຂອງ​ປະຊາຊົນ ​ແຕ່ລະ ​ເຜົ່າ​ໃຫ້​ດີ​ຂຶ້ນ.

- ກອງ​ປະຊຸມ​ໄດ້​ວາງ​ນະ​ໂຍບາຍ​ການ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ຂອງ​ພັກ​ອອກ ຄື: ຢຶດໝັ້ນ​ໃນ​ແນວທາງ​ຕ່າງປະ​ເທດ ສັນຕິພາບ, ​ເອກະລາດ, ມິດຕະພາບ, ​ເພີ່​ມທະວີ​ຢ່າງ​ ບໍ່​ຢຸດ​ຢັ້ງຄວາມ​ສາມັກຄີ​ແບບ​ພິ​ເສດ ການ​ຮ່ວມ​ສຳພັນ​ສູ້​ຮົບ ​ແລະ ​ການ​ຮ່ວມ​ມື​ຮອບດ້ານ​ກັບ​ຫວຽດນາມ ​ແລະ ກຳ​ປູ​ເຈຍ ອ້າຍ​ນ້ອງ, ສາມັກຄີ​ແໜ້ນ​ແຟ້ນ ​ແລະ ​ຮ່ວມ​ມື​ຮອບດ້ານ​ກັບ​ສະຫະພາບ​ໂຊ​ວຽດ ​ແລະ​ ບັນດາ​ປະ​ເທດ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ, ຍາດ​ແຍ່ງ​ເອົາ​ການ​​ເປັນ​ໃຈສະໜັບສະໜູນ ຈາກ​ບັນດາ ​ຂະ​ບວນການ​ປະຕິວັດ ​ແລະ​ ຊາ​ຊົນ​ທີ່​ຮັກຫອມ​ສັນຕິພາບ ​ແລະ ​ຄວາມ​ເປັນ​ທໍາ​ໃນ​ໂລກ

- ກ່ຽວ​ກັບ​ການ​ກໍ່ສ້າງ​ພັກ ຢູ່​ໃນ​ໄລຍະ​ໃໝ່ ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ, ກອງ​ປະຊຸມ​ໄດ້​ຢືນ​ຢັນ​ວ່າ : ພັກ​ຕ້ອງ​ສູ້​ຊົນ​ຮັກສາ​ທາດ​ແທ້​ພັກ​ແບບ​ໃໝ່​ ຂອງ​ຊົນ​ຊັ້ນກຳມະກອນ ​ໄວ້​ຢ່າງ​ໝັ້ນຄົງ, ສົມ​ກຽດ​ເປັນ​ແກ່ນສານ​ນຳພາ​ຜະ​ເດັດ ການ​ກຳມະ​ຊີບ, ພັກ​ຕ້ອງ​ເປັນ​ກ້ອນ​ກຳລັງ​ແຫ່ງ​ຄວາມ​ສາມັກຄີ​ເອກະ​ພາບ​ ທາງ​ດ້ານ​ມານະ​ຈິດ ​ແລະ ​ການ​ກະທໍາ, ຕິດ​ພັນ​ກັບ​ມະ​ຫາ​ຊົນ​ຢ່າງ​​ແໜ້ນ​ແຟ້ນ, ມີ​ແນວທາງ​ນະ​ໂຍບາຍ​ຖືກຕ້ອງ, ມີ​ການຈັດຕັ້ງປອດ​ໃສ​ເຂັ້ມ​ແຂງ, ມີ​ຖັນ​ແຖວ​ພະນັກ ງານ-ສະມາຊິກ​ພັກ ທີ່​ໜັກ​ແໜ້ນ ທາງ​ດ້ານ​ການ​ເມືອງ ມີ​ຄວາມ​ສາມາດ​ໃນ​ການ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ເສດຖະກິດ ​ແລະ ຄຸ້ມ​ຄອງ​ສັງຄົມ.

ທິດ​ນຳ​ໃນ​ການ​ກໍ່​ສ້າງ​ພັກແມ່ນ:

(+) ກໍ່ສ້າງ​ພັກ​ໃຫ້​ໜັກ​ແໜ້ນ​ເຂັ້ມ​ແຂງ​ຢ່າງ​ແທ້​ຈິງ​ທັງ 3 ດ້ານ: ການ​ເມືອງ, ​ແນວ​ຄິດ ​ແລະ ​ການຈັດຕັ້ງ.
(+) ການກໍ່ສ້າງ​ພັກ​ ຕ້ອງ​ຕິດ​ພັນ​ຢ່າງ​ສະໜິດ​ແໜ້ນ​ກັບ​ຂະ​ບວນການ​ປະຕິວັດ ຂອງ​ມະຫາຊົນ ​ໃນ​ການ​ປະຕິບັດ​ໜ້າ​ທີ່​ການ​ເມືອງ​ຂອງ​ພັກ ​ໃນ​ແຕ່ລະ​ໄລຍະ.
(+) ການ​ປັບປຸງ ​ແລະ​ ຂະຫຍາຍ​ພັກ ຕ້ອງ​ຕິດ​ພັນ​ກັບ​ການ​ປັບປຸງ​ບູລະນະ​ກົງຈັກ​ລັດ ​ແລະ ​ບັນດາ​ອົງການ ຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ.
(+) ກໍ່ສ້າງ​ ​ແລະ ​ປັບປຸງ​ການຈັດຕັ້ງຂອງ​ພັກ ຕ້ອງ​ສົມທົບ​ ກັບ​ການ​ເຊີດ​ຊູ​ຄຸນ​ນະພາ​ບຂອງ​ພະນັກງານ ​ແລະ ​ສະມາ​ຊິກພັກ.
(+) ຕ້ອງ​ຮັບປະກັນ​ເອົາ​ຜູ້ທີ່​ມີ​ມາດຖານ​ຄົບ​ຖ້ວນ​ເຂົ້າພັກ ​ແລະ ​ຕ້ອງ​ເອົາ​ຜູ້​ທີ່​ບໍ່​ມີ​ມາດຖານ​ພຽງພໍ​ອອກ​ຈາກ​ພັກ. - ທິດ​ທາງ, ໜ້າ​ທີ່ ​ແລະ​ ບັນດາ​ຈຸດໝາຍ​ໃຫຍ່ ກ່ຽວ​ກັບ​ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຂອງ​ແຜນການ 5 ປີ ​ແຫ່ງ​ລັດ ຄັ້ງທີ I (1981-1985) ຄື: 

+ ຂະຫຍາຍ​ກະສິກຳ-ປ່າ​ໄມ້, ຫັດຖະກຳ, ອຸດສາຫະກຳ​ນ້ອຍ, ອຸດສາຫະກຳ​ເບົາ ​ແລະ​ ບາງ​ຂະ​ແໜງ​ການ​ຄືນ​ໃໝ່.
+ ສູ້​ຊົນ​ກໍ່ສ້າງ​ພື້ນຖານ​ວັດຖຸ​ຈຳນວນ​ໜຶ່ງ​ທີ່​ຈຳ​ເປັນ ​ໃຫ້​ໄດ້​ໃນ​ເບື້ອງຕົ້ນ, ​ເຊິ່ງຕົ້ນຕໍ ​ແມ່ນ​ກໍ່ສ້າງ​ລະບົບ​ຄົມມະນາຄົມ​ຂົນ​ສົ່ງ, ​ໄປສະນີ​ໂທລະ​ຄົມ​ມະ​ນາ​ຄົມ.
+ ຈັດຕັ້ງຂອດ​ແຈກ​ຢາຍ​ຈໍລະ​ຈອນ ​ເພື່ອ​ຮັບປະກັນ​ຊຸກຍູ້​ການ​ຜະລິດ​ໃຫ້​ຂະຫຍາຍຕົວ.
+ ຕ້ອງ​ນຳ​ໃຊ້ 5 ພາກສ່ວນ​ເສດຖະກິດ​ໃຫ້​ດີ, ​ແຕ່​ເອົາ​ໃຈ​ໃສ່​ເປັນ​ພິ​ເສດ​ການ​ຊ່ວຍ​ເຫລືອ​ໃຫ້​ເສດຖະກິດ ຂອງ​ລັດ ​ແລະ ​ເສດຖະກິດ​ລວມໝູ່​ມີ​ການຂະຫຍາຍ ຕົວ.
+ກໍ່ສ້າງ​ ເສດຖະກິດ​ສູນ​ກາງ ​ໄປ​ພ້ອມ​ກັບ​ການ​ອອກ​ແຮງ​ງານ​ກໍ່ສ້າງ​ເສດຖະກິດ​ທ້ອງ​ຖິ່ນ.
+ ຕ້ອງ​ໃຊ້​ທຸກ​ວິທີ​ການ ​ເພື່ອ​ປັບປຸງບູລະນະ ​ແລະ ​ເປີດ​ກວ້າງ​ບັນດາ​ລະບົບ​ການ​ສຶກສາ. + ການ​ປະສານສົມທົບ ລະຫວ່າງ​ເສດຖະກິດ ກັບ​ວຽກ​ງານ ປກຊ-ປກສ.
+ ປັບປຸງ ​ແລະ ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ການ​ຮ່ວມ​ສໍາພັນ, ຮ່ວມ​ມື​ທາງ​ດ້ານ​ເສດຖະກິດ ກັບ​ຫວຽດນາມ ​ແລະ ​ກໍາປູ​ເຈຍ ພົນພື້ນຖານ​ສະ​ເໝີ​ພາບຕ່າງ​ຝ່າຍ​ຕ່າງ​ມີ​ຜົນ ​ປະ​ໂຫຍດ.
+ ປັບປຸງ​ບູລະນະ​ກົງຈັກ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ເສດຖະກິດ, ປະຕິບັດ​ລະບອບ​ລວມສູນ​ປະຊາທິປະ​ໄຕ ຢ່າງ​ເຄັ່ງ​ຄັດ.

(ຂອບໃຈຂໍ້ມູນຈາກ: ຂ່າວສານປະເທດລາວ )

ຂອບໃຈທີ່ອ່ານ

ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ II ຂອງ​ພັກ

ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ II ຂອງ​ພັກ (3-6/2/1972)

ໄດ້ດຳ​ເນີນ​ແຕ່ວັນ​ທີ 03-06/02/1972, ທີ່​ເມືອງ​ວຽງ​ໄຊ, ແຂວງຫົວພັນ, ມີ​ຜູ້​ແທນ​ເຂົ້າຮ່ວມ 125 ສະຫາຍ ທີ່​ຕາງໜ້າ​ໃຫ້​ສະມາຊິກ​ພັກ​ 20 ພັນ​ກວ່າ​ສະຫາຍ ​ໃນ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ ໂດຍໄດ້​ເລືອກ​ຕັ້ງ​ຄະນະ​ບໍລິຫານ​ງານ​ສູນ​ກາງ​ພັກ 29 ສະຫາຍ, ​ໃນ​ນັ້ນກໍາມະການສົມບູນ 23 ສະຫາຍ ​ແລະ​ ສໍາຮອງ 6 ສະຫາຍ.

- ກອງ​ປະຊຸມ​ຄົບ​ຄະນະ​ບໍລິຫານ​ງານ​ສູນ​ກາງ​ພັກ ຄັ້ງປະຖົມ​ມະ​ລຶກ ​ໄດ້​ເລືອກ​ຕັ້ງ​ເອົາ​ກົມ​ການ​ເມືອງ​ສູນ​ກາງ​ພັກ 7 ສະຫາຍ, ​ເລືອກ​ເອົາ ສະຫາຍ ​ໄກສອນ ພົມວິຫານ ​ເປັນ​ເລຂາທິການ​ໃຫຍ່​ສູນ​ກາງ​ພັກ ແລະ ໄດ້ຕົກລົງ​ຈັດຕັ້ງຄະນະ​ເລຂາທິການ​ສູນ​ກາງ​ພັກ, ​ເລືອກ​ຕັ້ງປະທານ​ກວດກາ​ສູນ​ກາງ​ພັກ; ຕົກລົງ​ປ່ຽນ​ຊື່ “ພັກ​ປະຊາຊົນ​ລາວ” ມາ​ເປັນ “ພັກ​ປະຊາຊົນ ​ປະຕິວັດ​ ລາວ” ​ ໃນ​ປະຈຸ​ບັນ.

​ເນື້ອ​ໃນ​ຕົ້ນຕໍ​ຂອງມະຕິ:

- ສັງ​ລວມຂະ​ບວນວິວັດ​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ ​ໃນ 26 ປີທີ່ີ່ຜ່ານ​ມາ, ຍົກ​ໃຫ້​ເຫັນ​ສາ​ເຫດ​ຂອງ​ໄຊ​ຊະນະ ​ເຊິ່ງ​ໃນ​ນັ້ນ ການ​ນຳພາ​ອັນ ​ຖືກຕ້ອງ ​ແລະ ​ສະຫລາດ​ສ່ອງ​ໃສ​ຂອງ​ພັກ ​ເປັນສາ​ເຫດ​ທີ່​ຕັດສິນ​ກວ່າ​ໝູ່; ຖອດ​ຖອນ​ບົດຮຽນ​ຕ່າງໆ ຂອງ​ຂະ​ບວນການ​ປະຕິວັດ​ລາວ​ ໃນ​ໄລຍະ​ຜ່ານ​ມາ, ພິ​ສູດ ​ໃຫ້​ເຫັນ​ສັດຈະທໍາ​ອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ຂອງ​ຍຸກ​ສະ​ໄໝ​ຄື​ປະ​ເທດ​ໜຶ່ງໆ ​ເຖິງ​ວ່າ​ນ້ອຍ, ​ເສດຖະກິດ​, ວັດທະນະທຳ ຂະຫຍາຍຕົວ​ຊ້າ, ​ ​ແຕ່​ມີ​ພັກ​ມາກ-​ເລ​ນິນ ​ທີ່​ແທ້​ຈິງ​ນໍາພາ, ມີ​ແນວທາງ​ການ​ເມືອງ ການ​ທະຫານ​ທີ່​ຖືກຕ້ອງ, ມີ​ວິທີ​ປະຕິວັດ​ທີ່​ສອດຄ່ອງ, ມີ​ຄວາມ​ສາມັກຄີ​ປວງ​ຊົນ​ທັງ​ຊາດ​ຢ່າງ​ແໜ້ນ​​ແຟ້ນ, ມີ​ຄວາມຕັດສິນ​ໃຈ ​ຕໍ່ສູ້ຢ່າງ​ເດັດ​ດ່ຽວ​ໜຽວ​ແໜ້ນ ທັງ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ສະໜັບ ສະໜູນ​ຊ່ວຍ​ເຫລືອ​ຢ່າງ​ຕັ້ງໜ້າ​ ຂອງ​ບັນດາ​ປະ​ເທດ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ ​ແລະ ​ຂອງ​ຂະ​ບວນການປະຕິວັດ ​ໃນ​ໂລກ ​ແ​ລ້ວປະ​ເທດ​ນັ້ນ ກໍ​ສາມາດ​ຕີ​ຊະນະ​ຈັກກະພັດ ​ຜູ້​ຮຸກ​ຮານທຸກ​ໂຕ, ທັງ​ສາມາດ​ຍາ​ດ​ເອົາ ​ແລະ ​ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ​ເອກະລາດ​ ອິດສະຫລະພາບ ​ຂອງ​ຊາດ ​ຕົນ ​ໄວ້​ໄດ້.

​-​ໂຄງການ​ການ​ເມືອງ ໄດ້​ຊີ້​ໃຫ້​ເຫັນ​ວ່າ ສັງຄົມ​ລາວ​ໃນ​ປັດຈຸບັນ ມີ​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ພື້ນຖານ​ສອງ​ຢ່າງ ຄື: ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງລະຫວ່າງ​ປະຊາຊົນ​ບັນດາ​ເຜົ່າ​​ເປັນຕົ້ນ ​ແມ່ນ ​ປະຊາຊົນ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ ກັບ​ກຸ່ມ​ນາຍທຶນ​ຈຳໜ່າຍ, ອາດຍາ​ສິດ​ຂຸນ​ເສິກ ​ແລະ ​ຊົນ​ຊັ້ນສັກດິນາ. ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ທັງ​ສອງ​ຢ່າງ​ນີ້ ມີ​ການ​ພົວພັນ ​ແລະ ​ກະທົບ ​ເຊິ່ງກັນ ​ແລະ ​ກັນ ​ແລະ ​ຕ້ອງ​ແກ້​ໄຂ​​ໄປ​ພ້ອມໆ​ກັນ, ສະ​ເພາະ​ໜ້ານີ້ ຕ້ອງ​ສຸມ​ໃສ່​ແກ້​ໄຂ​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ ລະຫວ່າງ​ ຊາດ​ລາວ ກັບ ​ຈັກກະພັດ ອາ​ເມ​ລິ​ກາ ​ຜູ້ຮຸກຮານ ​ແລະ ​ພວກ​ລູກມື​ຂາຍ​ຊາດ.
- ​ໂຄງການ-ການ​ເມືອງ​ ໄດ້​ກຳນົດ​ໜ້າ​ທີ່​ພື້ນຖານ​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ລາວ ຄື: “ສາມັກຄີ​ປະຊາຊົນ​ບັນດາ​ເຜົ່າ, ​ໂຄ່ນ​ລົ້ມຈັກກະ​ພັດ​ຜູ້​ຮຸກ​ຮານ, ກຸ່ມ​ນາຍທຶນ ​ຈໍາໜ່າຍ ອາດຍາ​ສິດ​ຂຸນ​ເສິກ ​ແລະ ​ຊົນ​ຊັ້ນສັກ​ດີ​ນາ, ສຳ​ເລັດ​ການ ​ປະຕິວັດ​ຊາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ປະຊາຊົນ​ ໃນທົ່ວ​ປະ​ເທດ, ກຽມ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ຈຳ​ເປັນ ​ເພື່ອ​ກ້າວ​ຂຶ້ນສັງຄົມ​ນິຍົມ ​ໂດຍ​ກົງ ​ໂດຍ​ບໍ່​ຜ່ານ​ເສັ້ນທາງ​ຂະຫຍາຍຕົວ​ແບບ​ທຶນ​ນິຍົມ, ​ເຮັດ​ໃຫ້​ປະ​ເທດລາວ ກາຍ​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ສັນຕິພາບ ​ເອກະລາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ​ເອກະ​ພາບ ​ແລະ ​ວັດທະນາ​ຖາວອນ. ຕັ້ງໜ້າ​ປະກອບສ່ວນ​ເຂົ້າ​ໃນ​ການ​ຕໍ່ສູ້​ເພື່ອ​ສັນຕິພາບ ​ເອກະລາດ​ແຫ່ງ​ຊາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ​ແລະ ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ ​ຢູ່​ອິນດູຈີນ, ອາຊີ​ອາຄະ​ເນ ​ແລະ​ ໃນ​ໂລກ”.

- ​ໂຄງການການ​ເມືອງ​ໄດ້​ກໍານົດ​ໜ້າ​ທີ່​ຕົ້ນຕໍ ​ແລະ​ຈຸດໝາຍ​ການ​ເມືອງ​ສະ​ເພາະ​ໜ້າ​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ລາວ ຄື :
+ ​ເຊີດ​ຊູ​ຄັນ​ທຸງ​ປະຕິວັດ​ຊາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ, ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ຄວາມ​ສາມັກຄີ​ປວງ​ຊົນ​ທັງ​ຊາດ, ສາມັກຄີ​ທຸກກຳລັງ​ປະຕິວັດ, ທຸກ​ກຳລັງ​ທີ່​ຮັກ​ຊາດ ​ແລະ ​ກ້າວໜ້າ, ສາມັກຄີ​ແໜ້ນ​ແຟ້ນກັບປະຊາຊົນ​ຫວຽດນາມ ​ແລະ ​ປະຊາຊົນ​ກໍາປູ​ເຈຍ;

+ ຕັ້ງໜ້າ​ກໍ່ສ້າງ ​ແລະ​ຂະຫຍາຍ​ກໍາລັງ​ປະຕິວັດ​ໃນ​ທຸກ​ດ້ານ, ຊຸກຍູ້​ການ​ຕໍ່ສູ້​ເພື່ອ​ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ, ປັບປຸງ ​ແລະ ​ເປີດ​ກວ້າງ​ເຂດ​ປົດ​ປ່ອຍ;
+ ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ການ​ເຄື່ອນ​ໄຫວ, ຊຸກຍູ້​ຂະ​ບວນການ​ຕໍ່ສູ້​ຂອງ​ປະຊາຊົນ ​ໃນ​ເຂດ​ສັດຕູ​ຄວບ​ຄຸມ​ຊົ່ວຄາວ, ຜາບ​ແພ້​ທຸກ​ເລ່​ກົນ​ຂອງ​ຈັກກະພັດ​ອາ​ເມ​ລິ​ກາ​ຜູ້​ຮຸກ​ຮານ ​ແລະ ​ພວກ​ລູກມື​ຂາ​ຍຊາດ, ​ ​ເຮັດ​ໃຫ້​ປະ​ເທດ​ລາວ​ ເປັນປະ​ເທດ​ ສັນຕິພາບ ​ເອກະລາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ​ເປັນກາງ ​ເອກະ​ພາບ ​ແລະ ​ວັດທະນາ​ຖາວອນ;
+ ຕັ້ງໜ້າ​ປະກອບສ່ວນ​ເຂົ້າ​ໃນ​ການ​ຕໍ່ສູ້​ເພື່ອ​ສັນຕິພາບ ​ເອກະລາດ​ແຫ່ງ​ຊາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ​ແລະ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ ຢູ່​ອິນ​ດູ​ຈີນ, ອາຊີ​ອາຄະ​ເນ ​ແລະ​ໃນ​ໂລກ...

ສະພາບ​ຕົວ​ຈິງ​ຂອງ​ປະ​ເທ​ດລາວ​ໃນ​ເວລາ​ນັ້ນ ​ແມ່ນ​ມີ​ສອງ​ເຂດ (​ເຂດ​ປົດ​ປ່ອຍ ​ແລະ​ ເຂດ​ກວດກາ​ຊົ່ວ ຄາວຂອງ​ສັດຕູ), ​ໂຄງການ-ການ​ເມືອງ​ຂອງ​ພັກ ​ໄດ້​ວາງ ​ໜ້າ​ທີ່​ລະອຽດ​ໃຫ້​ແຕ່ລະ​ເຂດ​ຢ່າງ​ແທດ​ເໝາະ ​ເຊັ່ນ :
+ ​ເຂດ​ປົດ​ປ່ອຍ: ປັບປຸງ​ກ້ອນ​ກຳລັງ​ສາມັກຄີ​ປະຊາຊົນ ບັນດາ​ຊົນ​ຊາດ, ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ກໍາລັງ​ປະຕິວັດ​ໃນ​ທຸກ​ດ້ານ, ​ເດັດ​ດ່ຽວ​ຜາບ​ແພ້​ທຸກ​ເລ​ກົນ​ຜູ້​ຮຸກ​ຮາ​ນ ຂອງ ​ຈັກກະພັດ​ອາ​ເມ​ລິ​ກາ​ ຜູ້​ຮຸກ​ຮານ ​ແລະ ​ພວກ​ລູກມື​ຂາຍ​ຊາດ;
+ ​ເຂດ​ສັດ​ຕູ​ຄວບ​ຄຸມ​ຊົ່ວຄາວ: ຂົນຂວາຍ, ຈັດຕັ້ງປະຊາຊົນ, ​ເຕົ້າ​ໂຮມ​ທຸກ​ກໍາລັງ​ຂອງ​ຊາດ ​ແລະ​ ປະຊາທິປະ​ໄຕ, ຊຸກຍູ້ຂະ​ບວນການ​ຕໍ່ສູ້​ຕ້ານ ​ຈັກກະພັດ​ ອາ​ເມ​ລິ​ກາ​ຜູ້​ຮຸກ​ຮານ ​ແລະ​ ພວກ​ລູກມື​ຂາຍ​ຊາດ, ທວງ​ໃຫ້​ປົວ​ແປງ​ ຊີວິດ​ຄວາມ​ເປັນ​ຢູ່ ​ແລະ ​ປະຕິບັດ​ສິດ​ເສລີພາບ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ຂອງ​ປະຊາຊົນ.
- ​ກໍາລັງ​ປະຕິວັດ ໃນ​ໄລຍະ​ການ​ປະຕິວັດ​ຊາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ປະຊາຊົນ ​ແມ່ນ: “​ກໍາມະກອນ, ຊາວ​ໄຮ່ນາ, ນັກຮຽນ​ຮູ້​ປະຕິວັດ, ນາ​ຍທຶນ​ນ້ອຍ, ນາຍທຶນ​ແຫ່ງ​ຊາດ, ຜູ້​ຊົງ​ຄຸນ​ວຸດ​ທິ ທີ່​ຮັກ​ຊາດ ​ແລະ ​ກ້າວໜ້າ; ​ໃນ​ນັ້ນ ກຳລັງ​ຕົ້ນຕໍ​ແມ່ນ​ກຳມະກອນ ​ແລະ​ຊາວ​ໄຮ່ນາ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງງານ, ພັນທະ​ພາບ​ ກຳມະ ກອນ-ຊາວນາ ​ເຊິ່ງຢູ່​ພາຍ​ໃຕ້​ການ​ນໍາພາ ​ຂອງ​ຊົນ​ຊັ້ນກໍາມະກອນ ​ເປັນ​ປັດ​ໃຈ​ຕັດສິນ ​ແລະ​ ຮັບປະກັນ​ທຸກ​ໄຊຊະນະ​ ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ”.

ທິດ​ນຳ ​ແລະ​ຮູບ​ການ​ຕໍ່ສູ້​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ລາວ: ​

ທິດ​ນຳ: ​ຕໍ່ສູ້​ແບບ​ປວງ​ຊົນ, ຮອບດ້ານ, ຍາວ​ນານ ອີງ​ໃສ່​ກຳລັງ​ແຮງ​ຂອງ​ຕົນ​ເອງ​ເປັນຕົ້ນຕໍ, ພ້ອມ​ກັນນັ້ນກໍ່​ຖື​ເປັນ​ສຳຄັນ ​ການ​ຍາດ​ແຍ່ງ​ເອົາ​ການ​ຊ່ວຍ​ເຫລືອ ​ຂອງ​ບັນດາປະ​ເທດ ສັງຄົມ​ນິຍົມອ້າຍ​ນ້ອງ, ໝູນ​ໃຊ້​ຍຸດ​ທະ​ສາດ ​ບຸກຢ່າງ​ເໝາະ​ສົມ, ກຳ​ແໜ້ນ​ຄວາມ​ຮຸນ​ແຮງ​ປະຕິວັດ, ທັງ​ຕໍ່ສູ້ ທັງ​ກໍ່ສ້າງ​ກຳລັງ, ​ເອົາ​ການ​ເມືອງ​ ເປັນ​ກົກ, ການ​ທະ ຫານ​ເປັນ​ກຳລັງ​ແຮງ, ​ເສດຖະກິດ​ເປັນ​ພື້ນຖານ ສົມທົບ​ບັນດາ​ຮູບ​ການ​ຕໍ່ສູ້​ດ້ວຍ​ອາວຸດ ກັບ​ການ​ຕໍ່ສູ້​ທາງ​ ການ​ເມືອງຢ່າງ​ແໜ້ນ​ແຟ້ນ.​
ຮູບ​ການ: ຂະຫຍາຍ​ທຸກ​ຮູບ​ການ​ຕໍ່ສູ້​​ດ້ານ​ການ​ທະຫານ, ການ​ເມືອງ, ການ​ຕ່າງປະ​ເທດ, ​ເສດ ຖະກິດ, ວັດທະ ນະທຳ​ແນວ​ຄິດ, ກົດໝາຍ ​ແລະ​ອື່ນໆ; ​ໃນ​ນັ້ນ ​ເອົາ​ການ​ຕໍ່ສູ້​ດ້ວຍ​ອາວຸດ ​ແລະ ​ການ​​ເມືອງ​ຂອງມະຫາຊົນ​ເປັນຕົ້ນຕໍ.
ນອກ​ນີ້ ກອງ​ປະຊຸມຍັງ​ໄດ້​ວາງ​ນະ​ໂຍບາຍ​ໃຫຍ່​ຫລາຍ​ດ້ານ​ເຊັ່ນ: ນະ​ໂຍບາຍ​ແນວ​ໂຮມ​ແຫ່ງ​ຊາດ, ຊົນ​ຊາດ, ອຳນາດ​ການ​ປົກຄອງ, ສິດ​ເສລີພາບ ​ປະຊາທິ ປະ​ໄຕ, ນະ​ໂຍບາຍ​ປົດ​ປ່ອຍ​ແມ່ຍິງ​ ​ແລະ ​ອື່ນໆ​ອີກ.

- ​ໂຄງການ-ການ​ເມືອງ ​ໄດ້​ຊີ້ອອກ​ວ່າ: ໜ້າ​ທີ່​ພື້ນຖານ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ​ໝາຍ​ຕັດສິນ​ກວ່າ​ໝູ່​ ໃນ​ປັດຈຸບັນ ​ແມ່ນ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ການ​ກໍ່ສ້າງ​ພັກ​ໃຫ້​ແໜ້ນ​ແກ່ນ​ເຂັ້ມ​ແຂງ​ ໃນ​ທຸກ​ດ້ານ ຄື: ດ້ານ​ການ​ເມືອງ-​ແນວ​ຄິດ ​ແລະ ​ການຈັດຕັ້ງ, ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ລັກ ສະນະ​ຊົນ​ຊັ້ນກໍາມະກອນ ​ແລະ​ ລັກສະນະ​ນໍາ​ໜ້າ​ຕໍ່ສູ້​ຂອງ​ພັກ​ຢ່າງ​ບໍ່​ຢຸດ​ຢັ້ງ, ​ເຮ​ັດ​ໃຫ້​ມີ​ກໍາລັງ​ຕໍ່ສູ້ ​ແລະ​ມີ​ຄວາມ​ສາມາດ​ນໍາພາ​ທົ່ວ​ປວງ​ຊົນ ຕໍ່ສູ້​ກູ້​ຊາດ​ຕ້ານ​ອາ​ເມ​ລິ​ກາ, ສຳ​ເລັດ​ການ​ປະຕິວັດ​ຊາດ-ປະຊາທິປະ​ໄຕ​ໃນ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ ​ແລະ ​ກຽມ ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ອັນ​ຈໍາ​ເປັນ​ທຸກ​ຢ່າງ ​ເພື່ອ​ກ້າວ​ຂຶ້ນສັງຄົມ​ນິຍົມ.

ໂຄງການການ​ເມືອງ​ໄດ້​ເນັ້ນໜັກຫລັກການ​ ​ແລະ ​ທິດ​ນໍາ​ກ່ຽວ​ກັບການກໍ່ສ້າງ​ພັກຄື :

*ຫລັກການກໍ່ສ້າງ​ພັກ: 

+ ພັກ​ຖື​ລັດ​ທິມາກ-ເລນິນ ​ຮັກ​ຊາດ​ອັນ​ແທ້​ຈິງ ສົມທົບ​ລັດທິ​ສາກົນ​ກຳມາ​ຊີບ​​ເປັນ​ພື້ນຖານ​ແນວ​ຄິດ ​ແລະ ​ເປັນ​ເຂັມທິດ ສຳລັບ​ການ​ເຄື່ອນ​ໄຫວ​ ທຸກ ​ປະການ;
+ ພັກຈັດຕັ້ງຕາມ​ຫລັກການ​ລວມສູນ​ປະຊາທິປະ​ໄຕ, ບຸກຄົນ​​ຂຶ້ນກັບ​ການຈັດຕັ້ງ, ສຽງ​ສ່ວນ​ໜ້ອຍຂຶ້ນກັບ​ສຽງ​ສ່ວນ​ຫລາຍ, ຂັ້ນລຸ່ມ​ຂຶ້ນກັບ​ຂັ້ນ​ເທິງ, ທົ່ວ​ພັກຂຶ້ນ ກັບ​ສູນ​ກາງ​ພັກ;
+ ພັກ​ມີ​ລະບຽບ​ວິ​ໃນ​ເຂັ້ມງວດ;
+ ພັກ​ເປັນ​ກ້ອນ​ກຳລັງ​ສາມັກຄີ​ເອກະ​ພາບທາງ​ດ້ານ​ການ​ເມືອງ, ​ແນວ​ຄິດ, ການຈັດຕັ້ງ ​ແລະ ​ການ​ກະທໍາ, ບໍ່​ອະນຸຍາດ​ໃຫ້​ມີ​ການ​ກະທຳ​ແບ່ງ​ພັກ​ແຍກ​ ພວກ​ໃດໆ​ໝົດ;
+ ພັກ​ເຄື່ອນ​ໄຫວ​ຕາມ​ແນວທາງ​ມະຫາຊົນ, ພົວພັນ​ສະໜິດ​ແໜ້ນ​ກັບ​ມະຫາຊົນ;
+ ພັກ​ເອົາ​ການ​ຕິ​ຊົມ​ຕົນ​ເອງ ​ແລະ​ ຕິ​ຊົມ​ກັນ​ເປັນ​ກົດ​ເກນ​ຂະຫຍາຍຕົວ​ຂອງ​ພັກ.

* ທິດ​ນຳ​ໃນ​ການ​ກໍ່ສ້າງ​ພັກ: 

+ ການ​ກໍ່ສ້າງ​ພັກ​ຕ້ອງ​ຮັບ​ໃຊ້ ​ແລະ ​ຕິດ​ແໜ້ນ​ກັບ​ການ​ປະຕິບັດ​ໜ້າ​ທີ່​ການ​ເມືອງ​ຂອງ​ພັກ ​ໃນ​ແຕ່ລະ​ໄລຍະ ​ແລະ​ ຕ້ອງ​ຕິດ​ແໜ້ນ​ກັບ​ຂະ​ບວນການ​ຕໍ່ສູ້​ປະຕິວັດ ຂອງ​ມະຫາຊົນ;
+ ການ​ກໍ່ສ້າງ​ພັກ ຕ້ອງ​ສ້າງ​ທັງດ້ານ​ການ​ເມືອງ, ແນວ​ຄິດ ​ແລະ​ ການຈັດຕັ້ງ;
+ ການ​ສ້າງ​ພັກ ຕ້ອງ​ສ້າງ​ໃນ​ດ້ານ​ປະລິມານ ​ແລະ​ ຄຸນ​ນະພາ​ບ, ​ແຕ່​ຕ້ອງ​ເອົາ​ຄຸນ​ນະພາ​ບເປັນ​ກົກ ​ເພື່ອ​ຮັບປະກັນ​ລັກສະນະ​ຊົນ​ຊັ້ນກໍາມະກອນ ​ແລະ​ ລັກສະນະ​ນຳ​ໜ້າ​ຕໍ່ສູ້​ຂອງ​ພັກ.
- ກອງ​ປະຊຸມ ​ໄດ້​ຕົກລົງ​ປ່ຽນ​ຊື່​ ພັກ​ປະຊາຊົນ​ລາວ ມາ​ເປັນ​ພັກ​ປະຊາຊົນ​ປະຕິວັດ​ລາວ ​ໃນ​ປະຈຸ​ບັນ.

(ຂອບໃຈຂໍ້ມູນຈາກ: ຂ່າວສານປະເທດລາວ )

ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່​ ຄັ້ງທີ I ຂອງ​ພັກ

ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່​ ຄັ້ງທີ I ຂອງ​ພັກ (22/3-6/4/1955

ດຳ​ເນີນ​ ແຕ່​ວັນ​ທີ 22/03 ເຖິງ ວັນ​ທີ 06/04/1955, ຢູ່ທີ່​ແຂວງ​ຫົວພັນ, ມີ​ຜູ້​ແທນສົມບູນເຂົ້າຮ່ວມ 20 ສະຫາຍ, ​​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ຕົວ​ແທນ​ ໃຫ້​ແກ່​ບັນດາ​ ສະຫາຍ​ສະມາຊິກ​ພັກ ​ຈໍານວນ 400 ສະຫາຍ.
- ກອງ​ປະຊຸມ​ຄັ້ງນີ້ ​ແມ່ນ​ກອງ​ປະຊຸມ​ສ້າງ​ຕັ້ງພັກ ​ເຊິ່ງ​ເອີ້ນຊື່ວ່າ : ພັກ​ປະຊາຊົນ​ລາວ (ພັກ​ປະຊາຊົນ ປະຕິວັດ​ລາວ ​ໃນ​ປະຈຸ​ບັນ), ​​ກໍານົດ​ເອົາ​ວັນ​ທີ 22 ມີນາ 1955 ​ເປັນ​ວັນ​ສ້າງ​ຕັ້ງພັກ​.
- ​​ເລືອກ​ຕັ້ງ​ເອົາ​ຄະນະ​ບໍລິຫານ​ງານ​ສູນ​ກາງ​ພັກ ປະຊາຊົນ​ປະຕິວັດ​ລາວ ປະກອບ​ມີ 5 ສະຫາຍ, ຕໍ່​ມາ​ໄດ້​ມີ​ການ​ບົ່ງ​ຕົວ​ເພີ່ມ​ເຕີມ​ເປັນ​ແຕ່ລະ​ໄລຍະ ຊຶ່ງລວມ ທັງ​ໝົດມີ 17 ສະຫາຍ, ​ໂດຍ​ແມ່ນ ສະຫາຍ ​ໄກສອນ ພົມວິຫານ ​ເປັນ​ເລຂາທິການ​ໃຫຍ່, ບໍ່​ມີ​ກົມ​ການ​ເມືອງ ​ແລະ​ຄະນະ​ເລ​ຂາ​ທິການ, ມີ​ແຕ່​ຄະນະ​ປະຈຳ​ ຂອງ​ຄະນະ ບໍລິຫານ​ງານ​ສູນ​ກາງຈຳນວນ​ໜຶ່ງ.



* ​ເນື້ອ​ໃນ​ໂດ​ຍຫຍໍ້ຂອງ​ກອງ​ປະຊຸມ :
ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່ ​ໄດ້​ວາງ​ໜ້າ​ທີ່​ລວມຂອງ​ພັກ​ ​ໃນ​ໄລຍະ​ສະ​ເພາະ​ໜ້າ​ອອກ ຄື: “ນໍາພາ​ປວງ​ຊົນ​ລາວ ສາມັກຄີ​ຕໍ່ສູ້​ເຮັດ​ສຳ​ເລັດ​ພາລະກິດ​ປົດ​ປ່ອຍ​ຊາດ, ສ້າງ​ ປະ​ເທດ​ລາວ​ໃຫ້​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ສັນຕິພາບ, ​ເອກະລາດ, ປະຊາທິປະ​ໄຕ, ​ເອກະ​ພາບ ​ແລະ​ວັດທະນາ​ຖາວອນ”.

* ພັກ​ໄດ້​ກຳນົດ​ 9 ຍຸດ​ທະ​ສາດ​ຕົ້ນຕໍ ຄື :
(1)- ກຳນົດ​ທາດ​ແທ້​ຂອງ​ຕົນ ​​ແມ່ນ : ​ພັກ​ຂອງ​ຊົນ​ຊັ້ນກໍາມະກອນ ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ຕົວ​ແທນ​ແກ່​ຜົນ​ປະ​ໂຫຍດ ຊົນ​ຊັ້ນກຳມະກອນ, ປະຊາຊົນ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ ​ແລະ​ ໝົດ​ຊາດ​ລາວ.
(2)- ພື້ນຖານ​ແນ​ວຄິດ​ຂອງ​ພັກ ​ແມ່ນ​: ທິດ​ສະ​ດີ​ມາກ-​ເລ​ນິນ.
(3)- ກຳນົດ​ຈຸດໝາຍ​ສຸດ​ທ້າຍ​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ ​ແມ່ນ: ​ເພື່ອ​ກ້າວ​ຂຶ້ນສັງຄົມ​ນິຍົມ.
(4)- ກຳນົດ​ສັດຕູ​ຕົ້ນຕໍ​ສະ​ເພາະ​ໜ້າ ​ແມ່ນ​: ຈັກກະພັດ​ອາ​ເມ​ລິ​ກາ​ຜູ້​ແຊກ​ແຊງ​ຮຸກ​ຮານ, ລັດທິ​ລ່າ​ເມືອງ ຂຶ້ນຝຣັ່ງ ​ແລະ ​ລູກ​ມື.
(5)- ກຳລັງ​ນຳພາ​ຊົນ​ຊັ້ນກຳມະກອນ ​ໂດຍ​ແມ່ນ​ພັກ​ເປັນ​ຕົວ​ແທນ.
(6)- ກຳນົດ​ກຳລັງ​ຫລວງ​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ແມ່ນ: ປະຊາຊົນ​ທັງ​ຊາດ ກ່ອນ​ອື່ນ​ແມ່ນ​ຊາວ​ໄຮ່ນາ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ​ລາວ​ບັນດາ​ເຜົ່າ.
(7)- ກຳນົດ​ເພື່ອນ​ມິດ​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ລາວ​ແມ່ນ: ນັກຮຽນ​ຮູ້, ນັກ​ສຶກສາ, ປັນຍາ​ຊົນ, ພໍ່ຄ້າ​ຊາວ​ຂາຍ, ນາຍທຶນ​ນ້ອຍ, ນາຍທຶນ​ແຫ່ງ​ຊາດ, ພະສົງ​ອົງຄະ​ເຈົ້າ, ຜູ້​ຊົງ​ຄຸນ​ວຸດ​ທິ​ ເຈົ້າກົກ ​ເຈົ້າ​ເຫລົ່າ​ຕ່າງໆ.
(8)- ໜ້າ​ທີ່​ພື້ນຖານ​ແມ່ນ: ສາມັກຄີ​ປວງ​ຊົນ​ທັງ​ຊາດ ດຳ​ເນີນ​ການ​ປະຕິວັດ​ຊາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ, ຕ້ານ​ຈັກກະພັດ​ຜູ້​ຮຸກ​ຮານ​ແລະ ​ລູກ​ແຫລ້ງ​ຕີນ​ມື, ​ປົດ​ປ່ອຍ ປະ​ເທດ​ຊາດ.
(9)- ຄຳ​ຂວັນ​ຍຸດ​ທະ​ສາດ​: ສັນ​ຕິ​ພາບ ​ເອກະລາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ​ເອກະ​ພາບ ວັດທະນາ​ຖາວອນ.

* ​ພັກ​​ໄດ້ວາງນະ​ໂຍບາຍ​ພື້ນຖານ ​ແລະ ​ວາງໂຄງການ​ດໍາ​ເນີນ​ງານ​ສະ​ເພາະ​ໜ້າ ປະກອບມີ 12 ຂໍ້ ຄື:
(1)- ຕ້ານ​ຈັກກະພັດ​ອາ​ເມ​ລິ​ກາ, ລ່າ​ເມືອງ​ຂຶ້ນຝຣັ່ງທີ່​ທຳລາຍ​ສັນຍາ​ຢຸດ​ຮົບ ​ແລະ​ລູກມື​ທີ່​ຫາ​ວິທີ​ທໍາ ລາຍ​ສັນຕິ ພາບ,​ແບ່ງ​ແຍກ​ຊາດ​ເຮົາ, ​ແກ່​ດຶງ​ປະ​ເທດ​ເຮົາ ​ເຂົ້າກຸ່ມ​ຮຸກ​ຮານ ​ແລະ ​ຫວັງ​ແກ່ຍາວ​ສະພາວະ​ກົດ​ຂີ່ປະ​ເທດ​ເຮົາ.
(2)- ຕໍ່ສູ້​ທວງ​ໃຫ້​ລັດຖະບານ​ລາຊະ​ອານາຈັກ ຕ້ອງ​ຈິງ​ໃຈ​ຮ່ວມ​ມື​ກັບ​ຝ່າຍ​ປະ​ເທດ​ລາວ ​ເພື່ອ​ປະຕິບັດ​ສັນຍາ​ຢຸດ​ຮົບ, ປັບປຸງ​ສັນຕິພາບ ປະຕິບັດ​ເສລີພາບ ປະຊາທິປະ​ໄຕ, ດຳ​ເນີນ​ການ​ເລືອກ​ຕັ້ງທົ່ວ​ໄປ​ຢ່າງ​ເສລີ ​ເພື່ອ​ເຕົ້າ​ໂຮມ​ປະ​ເທດ​ ຊາດ ​ເປັນ​ເອກະ​ພາບ ສ້າງຕັ້ງລັດຖະບານ​ປະສົມ ​ແລະ​ ສໍາ​ເລັດ​ພາລະກິດ ​ເອກະລາດ​ແຫ່ງ​ຊາດ.
(3)- ມະຫາ​ສາມັກຄີ​ທົ່ວ​ປວງ​ຊົນ, ສ້າງຕັ້ງ​ແນວ​ໂຮມ​ເອກະ​ພາບ​ແຫ່ງ​ຊາດ ຢ່າງ​ກວ້າງຂວາງ ​ໂດຍ​ຕັ້ງຢູ່ ບົນ​ພື້ນຖານ​ພັນທະ​ພາບ​ກຳມະກອນ-ຊາວນາ.
(4)- ກໍ່ສ້າງ ​ແລະ​ປັບປຸງ​ກໍາລັງ​ປະກອບ​ອາວຸດ ​ແລະ​ເຄື່ອງ​ປະກອບ​ອາວຸດ ​ໃຫ້​ກາຍ​ເປັນ​ກອງທັບ​ປະຊາຊົນ ​ເພື່ອ​ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ​ເຂດ​ທີ່​ໝັ້ນ, ໜູນ​ຫລັງ​ໃຫ້​ແກ່​ ການ​ຕໍ່ສູ້​ການ​ເມືອງ, ທັງ​ເປັນ​ເສົາຄ້ຳ​ແຫ່ງ​ການ​ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ​ສັນຕິພາບ.
(5)- ປົວ​​ແປງຊີວິດ​​ການ​ເປັນ​ຢູ່ ຂອງ​ປະຊາຊົນ​ທຸກ​ຊັ້ນຄົນ ຄື :
- ຕໍ່​ກຳມະກອນ, ຕ້ອງ​ຮັບປະກັນ​ໃຫ້​ມີ​ວຽກ​ເຮັດງານ​ທຳ ​ແລະ ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ດູ​ແລ​ເບິ່ງ​ແຍງ​ເປັນ​ຢ່າງ​ດີ;
- ຕໍ່ຊາວ​ໄຮ່ນາ, ຕ້ອງ​ມີ​ດິນ​ໄຮ່-ດິນ​ນາ ​ເພື່ອ​ຂະຫຍາຍ​ກະສິກໍາ ​ແລະ​ ມີ​ຢູ່​ມີ​ກິນ;
-ຕໍ່​ຊາວ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ​ດ້ວຍ​ມັນ​ສະໝອງ, ຕ້ອງ​ມີ​ການ​ໃຊ້​ເຂົາ​ເຈົ້າຢ່າງ​ສົມ​ກຽດ ​ແລະ​ ຊ່ວຍ​ ເຫລື​ອ ເຂົາ​ເຈົ້າ ​ເພື່ອ​ຂະຫຍາຍ​ຄວາມ​ຮູ້ ຄວາມ​ສາມາດ;
- ຕໍ່​ນາຍທຶນ​ອຸດສາຫະກຳ-ການ​ຄ້າ, ຕ້ອງ​ມີ​ການ​ສົ່ງເສີມ​ເຂົາ​ເຈົ້າ ​ໃນ​ການ​ດໍາ​ເນີນ​ການ​ຜະລິດ​ທຸລະ​ກິດ ​ເພື່ອ​ພັດທະນາ​ອຸດສາຫະກໍາ-ການ​ຄ້າ;
- ຕໍ່​ຜູ້​ຊົງ​ຄຸນ​ວຸດ​ທິທີ່​ຮັກ​ຊາດ, ​ເຈົ້າກົກ-​ເຈົ້າ​ເຫລົ່າ, ຕ້ອງ​ມີ​ນະ​ໂຍບາຍ​ອັນ​ເໝາະ​ສົມ.
(6)- ປະຕິບັດ​ເສລີພາບ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ຕໍ່​ປະຊາຊົນ: ​ເສລີພາບ ​ໃນ​ການ​ປາກ​ເວົ້າ, ​ເສລີພາບ ​ໃນ​ການ​ຂີດ​ຂຽນ, ​ເສລີພາບ ​ໃນ​ການຈັດຕັ້ງ, ​ເສລີພາບ ​ໃນ​ການ​ຊຸມນຸມ, ​ເສລີພາບ ​ໃນ​ການ​ໄປມາຫາ​ສູ່ ຊຶ່ງ​ກັນ ​ແລະ​ ກັນ ​ແລະ​ ເສລີພາບ​ອື່ນໆ.
(7)- ປະຕິບັດ​ສິດ​ເສລີພາບ ລະຫວ່າງ​ເພດ​ຍິງ ກັບ​ເພດ​ຊາຍ, ປະຕິບັດ​ນະ​ໂຍບາຍ​ສະ​ເໝີ​ພາບ ​ແລະ ​ສາມັກຄີ ລະຫວ່າງ​ບັນດາ​ເຜົ່າ, ລົບ​ລ້າງ​ຄວາມ​ອາ​ຄາດ​ ບາດໝາງ, ການ​ແບ່ງ​ແຍກ ລະຫວ່າງ​ເຜົ່າ​ຕ່າງໆ ຢູ່​ພາຍ​ໃນ​ປະ​ເທດ ທີ່​ພວກ​ລ່າ​ເມືອງ​ຂຶ້ນຝຣັ່ງ ​ແລະ ​ສັກ​ດິນາ​ກໍ່​ຂຶ້ນ​.
(8)- ​ເຄົາລົບ​ສິ​ດ​ເສລີພາບ ​ໃນ​ການ​ເຊື່ອ​ຖື ​ແລະ​ຮີດຄອງ​ປະ​ເພນີ​ຂອງ​ເຜົ່າ​ຕ່າງໆ, ຕ້ານ​ໄພ​ບໍ່​ຮູ້​ໜັງສື, ຂະຫຍາຍ​ວັດທະນະທຳ​ແຫ່ງ​ຊາດ.
(9)- ສຳລັບ​ຊາວ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ທີ່​ອາ​​ໃສ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ລາວ ຕ້ອງ​ເຄົາລົບ​ອະທິປະ​ໄຕ, ​ເອກະລາດຂອງ​ລາວ ຈຶ່ງ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບປະກັນ​ຊີວິດ, ຊັບ​ສົມບັດ ​ແລະ ​ສິດ​ເສລີພາບ ​ໃນ​ການ​ຕັ້ງພູມລໍາ​ເນົາ ​ແລະ​ ການ​ທຸລະ​ກິດ.
(10)- ຜູກ​ມິດ​ກັບ​ທຸກ​ປ​ະ​ເທດ ທີ່​ເຄົາລົບ​ເອກະລາດ, ອະທິປະ​ໄຕ ​ແລະຜືນ​ແຜ່ນດິນ​ອັນ​ຄົບ​ຖ້ວນ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ເຮົາ, ຜູກສາຍ​ສຳພັນ​ໃນ​ທຸກ​ດ້ານ ລະຫວ່າງ​ ປະ​ເທດ​ເຮົາ ກັບ​ບັນດາ​ປະ​ເທດ​ດັ່ງກ່າວ ບົນ​ຫລັກການ​ສະ​ເໝີ​ພາບ ຕ່າງ​ຝ່າຍ ຕ່າງ​ໄດ້​ຮັບ​ຜົນ​ປະ​ໂຫຍດ.
(11)- ຕັ້ງໜ້າ​ກໍ່ສ້າງ ​ແລະ ​ບໍາລຸງ​ພະນັກງານ, ສະ​ເພາະ​ຢ່າງ​ຍິ່ງແມ່ນ​ເອົາ​ໃຈ​ໃສ່​ພະນັກງານ​-ກຳມະກອນ ຊາວ​ໄຮ່ນາ, ຊົນ​ເຜົ່າ​ສ່ວນ​ໜ້ອຍ.
(12)- ​ກໍ່​ສ້າງ​ພັກ​ປະຊາຊົນ​ລາວ ​ໃຫ້​ກາຍ​ເປັນ​ພັກ​ທີ່​ເຂັ້ມ​ແຂງ ຂອງ​ຊົນ​ຊັ້ນກຳ​ກອນ ​ແລະ ຊາວ​ຜູ້​ອອກ​ແຮງ​ງານ ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ມີ​ຄວາມ​ສາມາດ​ພຽງພໍ ​ໃນ​ການ​ນໍາພາ​ການ​ປະຕິວັດ​ໃຫ້​ໄປ​ສູ່​ໄຊຊະນະ​ສຸດ​ທ້າຍ.

* ​ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ I ຂອງ​ພັກ, ມີ​ມະຕິ​ສຳຄັນຂອງ​ສູນ​ກາງ​ພັກ ​ແລະ​ມະຕິ​ກອງ​ປະຊຸມ​ສູນ​ກາງ​ຄົບ​ຄະນະ ຂອງ​ຄະນະ​ບໍລິຫານ​ງານ​ສູນ​ກາງ​ພັກ, ​ເຊິ່ງ​​ສະ​ຫລຸບ​ເນື້ອ​ໃນ​ສໍາຄັນ ຕົ້ນຕໍ ​ດັ່ງນີ້ :
- ​ເດືອນ ສິງຫາ ປີ 1955, ຄະນະ​ຊີ້ນຳ​ສູນ​ກາງ​ພັກ ​ໄດ້​ມີ​ມະຕິ ກ່ຽວ​ກັບ​ສະພາບ​ການ ​ແລະ​ໜ້າ​ທີ່​ໃໝ່, ​ໄດ້​ວາງ​ແຜນ​ນະ​ໂຍບາຍ​ອອກ​ວ່າ : “ປຸກລຸກ​ທົ່ວ​ປວງ​ຊົນ​ ສາມັກຄີ​ກັນ​ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້​ພາບ​ແພ້​ ອາ​ເມ​ລິ​ກາ​ ຜູ້​ແຊກ​ແຊງ​ ​ແລະ​ພວກ​ລູກມື, ​ເຮັດ​ໃຫ້​ປະ​ເທດ​ລາວ​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ສັນຕິ​ພາບ​ເປັນກາງ ​ເອກະລາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ​ເອກະ​ພາບ ​ແລະ​ວັດທະນາ​ຖາວອນ, ພາ​ການ​ປະຕິວັດ​ກ້າວ​ຂຶ້ນ​ເທື່ອ​ລະ​ກ້າ​ວຢ່າງ​ໜັກ​ແໜ້ນ”.

- ວັນ​ທີ 6 ມັງກອນ ປີ 1956, ຢູ່​ທີ່​ແຂວງ​ຫົວພັນ ​ໄດ້​ມີ​ກອງ​ປະຊຸມ​ໃຫຍ່​ຜູ້​ແທນ​ປະຊາຊົນ​ທົ່ວ​ປະ​ເທດ, ​ເຊິ່ງມີ​ຜູ້​ແທນ​ເຂົ້າຮ່ວມ 150 ຄົນ​ທີ່​ເປັນ​ຕົວ​ແທນ ​ໃຫ້​ແກ່​ບັນດາ​​ເຜົ່າ, ຊັ້ນຄົນ, ສາສະໜາ, ຜູ້​ຊົງ​ຄຸນ​ວຸດ​ທິທີ່​ຮັກ​ຊາດ; ກອງ​ປະຊຸມ​ໄດ້​ຕົກລົງ​ສ້າງຕັ້ງ​ແນວ​ລາວ​ຮັກ​ຊາດ​ຂຶ້ນ ​ແລະ​ໄດ້​ປ່ຽນ​ຊື່​ໜັງສືພິມ “ລາວ​ອິດ ​ສະລະ” ມາ​ເປັນ “ລາວ​ຮັກ​ຊາດ”. ກອງ​ປະຊຸມ​ໄດ້​ກຳນົດ​ສັດ​ຕູ​ໂຕ​ຕົ້ນຕໍ​ຂອງ​ການ​ປະຕິວັດ​ລາວ ​ແມ່ນ​ຈັກກະພັດ​ອາ​ເມ​ລິ​ກາ ​ແລະ​ລູກມື​ຂອງ​ເຂົາ ​ແລະ​ ໄດ້​ວາງ​ໜ້າ​ທີ່​ ອອກ​ວ່າ ຕ້ອງ​ອອກ​ແຮງ​ສາມັກຄີ​ປວງ​ຊົນ​ຕ້ານ​ຈັກກະພັດ​ອາ​ເມ​ລິ​ກາ ​ແລະ​ລູກມື, ​ເຕົ້າ​ໂຮມ​ທຸກ​ກໍາລັງ ​ແລະ ​ບຸກຄົນ​ທີ່​ສະໜັບສະໜູນ​ສັນຕິພາບ ​ເປັນກາງ, ຕໍ່ສູ້​ທວງ​ເອົາ​ສິດ​ດຳລົງ​ຊີວິດ ​ແລະ ​ສິດ​ປະຊາທິປະ​ໄຕ, ປະຕິບັດ​ຄວາມ​ສະ​ເໝີ​ພາບ​ລະຫວ່າງ​ຍິງ​-ຊາຍ, ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ ​ແລະ​ ຂະຫຍາຍ​ກໍາລັງ​ ຮັກ​ຊາດ, ຍາດ​ແຍ່ງ​ເອົາ​ຄວາມ​ເປັນ​ໃຈ​ສະໜັບ​ສະ​ໜູນ ຂອງ​ປະຊາຊົນ​ຜູ້​ຮັກຫອມ​ສັນຕິພາບ​ໃນ​ໂລກ.
- ​ເດືອນ ກັນຍາ ປີ 1956, ຄະນະ​ຊີ້ນຳ​ສູນ​ກາງ​ພັກ ​ໄດ້​ອອກ​ມະຕິ​ຊີ້​ໃຫ້​ເຫັນ​ແຈ້ງ ກ່ຽວ​ກັບ​ແງ່​ຂະຫຍາຍຕົວຂອງ​ສະພາບ​ການ ​ໃນ​ການ​ປະຕິບັດ​ຈຸດໝາຍ ສັນຕິພາບ, ​ເປັນກາງ, ​ເອກະລາດ, ປະຊາທິປະ​ໄຕ ​ແລະ​ເອກະ​ພາບ ດັ່ງນີ້:
1- ບັນຫາ ​ຕ່າງໆ ຢູ່​ໃນ​ການ​ເຈລະຈາ​ອາດ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ແກ້​ໄຂ. ສະພາບ​ການ ​ອາດ​ຈະ​ຂະຫຍາຍ​ໄປ​ທາງ​ສະ​ດວກ.
2- ການ​ຕໍ່ສູ້​ອາ​ດຜັນ​ແປ​ໄປ​ຢ່າງ​ສັບສົນ, ​ແຕ່​ຈຸດໝາຍ​ປອງ​ດອງ​ຊາດ ອາດ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ປະຕິບັດ
3- ຈັກກະພັດ ອາ​ເມ​ລິ​ກາ ​ແລະ​ ພວກ​ລູກມື ສືບຕໍ່​ຜ່າ​ມ້າງ, ການ​ເຈລະຈາ​ຈະ​ຖືກ​ຢຸດ​ສະ​ງັກ ການ​ປະ​ທະກັນ​ດ້ວຍ​ອາວຸດ​ຈະ​ເກີດ​ຂຶ້ນອີກ. ຈາ​ກສະພາບ​ດັ່ງກ່າວ, ສູນ​ກາງ​ພັກ ​ໄດ້​ວາງ​ໜ້າ​ທີ່​ສະ​ເພາະ​ໜ້າ​ອອກ​ຄື: “ຕໍ່ສູ້​ທວງ​ໃຫ້​ລັດຖະບານ​ ລາຊະ​ອານາຈັກ ຕ້ອງ​ປະຕິບັດ​ຕາມ​ມາດຕາ​ຕ່າງໆ ທີ່​ໄດ້​ເຊັນ​ກັນ​ແລ້ວນັ້ນ ຢ່າງ​ເຂັ້ມງວດ; ສ້າງ ​ເຂດ​ເຕົ້າ​ໂຮມ​ໃຫ້​ເປັນ​ຖານ​ທີ່​ໝັ້ນປະຕິວັດ, ​ເປັນ​ບ່ອນ​ອີງ​ອັນ​ແໜ້ນ​ແກ່ນ​ໃຫ້​ແກ່​ຂະ​ບວນ ການ​ປະຕິວັດ ​ໃນ​ທົ່ວປະ​ເທດ; ປັບປຸງ ​ແລະ​ ເປີດ​ກວ້າງ​ແນວ​ໂຮມ ​ເພື່ອ​ເຕົ້າ​ໂຮມ​ຢ່າງ​ກວ້າງຂວາງ ​ເອົາ​ທຸກ​ກໍາລັງ​ທີ່​ເຫັນ​ດີ​ເຫັນ​ພ້ອມນໍາສັນຕິພາບ, ​ເປັນກາງ, ຕ້ານ​ຈັກກະພັດ​ອາ​ເມ​ລິ​ກາ; ກໍ່ສ້າງ​ພັກ ​ໃຫ້​ເຂັ້ມ​ແຂງ”.
- ​ວັນ​ທີ 3 ມິຖຸນາ 1959, ສູນ​ກາງ​ພັກ​ໄດ້​ມີ​ມະຕິ​ເວົ້າ​ແຈ້ງວ່າ : “ສາມັກຄີ​ບັນດາ​ກຳລັງ​ຮັກ​ຊາດ, ຮັກ​ສັນຕິພາບ​ຢ່າງ​ກວ້າງຂວາງ, ​ໃຊ້​ຮູບ​ການ​ຕໍ່ສູ້​ດ້ວຍ​ ອາວຸດ ​ເປັນຕົ້ນຕໍ ສົມທົບ​ກັບ​ຮູບ​ການ​ຕໍ່ສູ້​ແບບ​ອື່ນ, ຕ້ານ​ການ​ແຊກ​ແຊງ​ ຂອງ​ຈັກກະພັດ​ອາ​ເມ​ລິ​ກາ, ຕ້ານ​ນະ​ໂຍບາຍ​ທໍລະ​ຍົດ​ຕໍ່​ຊາດ ທຳລາຍ​ປະຊາຊົນ​ຂອງ​ ລັດຖະບານ ຜຸຍ ຊະນະ​ນິກອນ, ທວງ​ໃຫ້​ປະຕິບັດ​ສັນຍາ​ເຊີ​ແນວ 1954 ກ່ຽວ​ກັບ​ອິນດູຈີນ ​ແລະ​ ສັນຍາ​ຕ່າງໆ ທີ່​ສອງ​ຝ່າຍ​ໄດ້​​ເຊັນກັນ, ສ້າງ​ປະ​ເທດ​ລາວ ​ໃຫ້​ມີ​ສັນຕິພາບ, ​ເປັນກາງ, ​ເອກະລາດ, ປະຊາທິປະ​​ໄຕ, ​ເອກະ​ພາບ ​ແລະ​ ວັດທະນາ​ຖາວອນ ”.
ກ່ຽວ​ກັບ​ແບບ​ວິທີ​ຕໍ່ສູ້, ມະຕິ​ໄດ້​ເນັ້ນວ່າ: “​ໃນ​ຂອ​ບ​ເຂດ​ ທົ່ວ​ປະ​ເທດ​ຕ້ອງ​ຫັນ​ຈາກ​ຮູບ​ການ​ຕໍ່ສູ້​ເປີດ​ເຜີ​ຍຖືກ​ກົດໝາຍ ​ໄປ​ສູ່​ຮູບ​ການ​ຕໍ່ສູ້​ດ້ວຍ​ອາວຸດ; ພ້ອມ​ກັນນັ້ນ ກໍ​ປະສານ​ສົມທົບ​ຢ່າງ​ແໜ້ນ​ແຟ້ນກັບ ​ບັນດາ​ຮູບ​ ການ​ຕໍ່ສູ້​ທາງ​ການ​ເມືອງ. ຢູ່​ບ່ອນ​ໃດ​ທີ່​ມີ​ເງື່ອນ​ໄຂ ​ກໍ​ໃຫ້​ປຸກລະດົມ​ມະຫາຊົນ ​ຕໍ່ສູ້​ຖືກ​ກົດໝາຍ ​ແລະ ​ເຄິ່ງ ກົດໝາຍ”.

(ຂອບໃຈຂໍ້ມູນຈາກ: ສຳນັກຂ່າວສານປະເທດລາວ )

23 ສິງຫາ ວັນມະຫາໄຊຊະນະຂອງປວງຊົນລາວ

ທ່ານ ທີ່ຮັກແພງ ລາຍການສົ່ງເສີມສິນລະປິນວັນເສົາ ວັນທີ 22 ສິງຫາ 2015 ທີ່ຈະອອກອາກາດໃນລະບົບ AM 567 Khz, SW 8130 Khz ເວລສ 8:30-9:00 ຈະໄດ້ເວົ້າເຖິງ ວັນມະຫາໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດລາວ ກໍຄືປວງຊົນລາວ ທີ່ສາມາດຍຶດອຳນາດໄດ້ທົ່ວປະເທດ ແລະ ກ້າວສູ່ການ ສະຖາປານາ ສປປ ລາວ ໃນວັນທີ 2 ທັນວາ ປີ 1975.....

ໃນປະຫວັດສາດຍຸກໃໝ່ແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ຂອງປະຊາຊົນລາວເຮົາພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ໄດ້ມີການປະຍຶດອຳນາດຈາກພວກຈັກກະພັດລ່າເມືອງຂຶ້ນ ແລະ ລູກມືຂອງພວກເຂົາເຖິງ 2 ຄັ້ງຄື: ຄັ້ງທີໜຶ່ງວັນທີ 23 ສິງຫາ 1945 ແລະ ຄັ້ງທີສອງວັນທີ 23 ສິງຫາ 1975.

ວັນທີ 23 ສິງຫາ ປີ 1945 ແລະ ປີ 1975 ແມ່ນເຫດການສຳຄັນທາງປະຫວັດສາດຂອງຊາດລາວເຮົາທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນມານະຈິດ ແລະ ມູນເຊື້ອແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ຂອງຄົນລາວທຸກເຜົ່າ, ທຸກຊັ້ນຄົນທີ່ຮັກຊາດພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກເພື່ອຄວາມເປັນເອກະລາດຂອງຊາດ ແລະ ອິດສະຫຼະພາບຂອງຕົນດ້ວຍຈິດໃຈ " ຍອມຕາຍດີກວ່າຍອມເປັນຂ້ອຍຂ້າຕ່າງຊາດ "

(ພາບບໍ່ໄດ້ກ່ຽວກັບບົດ)

ວັນທີ 23 ສິງຫາແມ່ນວັນແຫ່ງມະຫາສາມັກຄີ, ແມ່ນວັນແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ທີ່ອາດຫານຊານໄຊຂອງປະຊາຊົນລາວ. ການຍຶດອຳນາດໃນວັນທີ 23 ສິງຫາ 1945 ແມ່ນເຫດການສຳຄົນທາງປະຫວັດສາດແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ຕ້ານລັດ ທິລ່າເມືອງຂື້ນແບບເກົ່າ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ແມ່ນການກຳແໜ້ນກາລະໂອກາດອັນອຳນວຍທີ່ເກີດຂື້ນຈາກສະພາບແວດ ລ້ອມສາກົນເພື່ອຍາດເອົາໄຊຊະນະ ແລະ ຍຶດອຳນາດມາມືປະຊາຊົນກໍ່ຄືກຳລັງປະຕິວັດ ເຊິ່ງທ່ານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ໄດ້ຕີລາຄາວ່າ: " ນີ້ເປັນເພື່ອທຳອິດທີ່ປະຊາຊົນເຮົາໄດ້ກາຍເປັນເຈົ້າຂອງປະເທດຊາດ ແລະ ຊາຕາກຳຂອງຕົນເອງພາຍຫຼັງ 100 ກວ່າປີທີ່ມີຊີວິດຢູ່ພາຍໃຕ້ແອກແຫ່ງການເປັນຂ້ອຍຂ້າ ແລະ ປະເທດຊາດຖືກຕັດແບ່ງ ".

ໄຊຊະນະດັ່ງກ່າວນັ້ນໄດ້ເປີດສາກໃຫ້ແກ່ສັງກາດໃໝ່ສັງກາດທີ່ປະຊາຊົນເຮົາໄດ້ຮັບການປຸກລະດົມ ແລະ ຕື່ນຕົວເຂົ້າຮ່ວມການຕໍ່ຕ້ານເອົາເປັນເອົາຕາຍກັບສັດຕູເພື່ອກອບກູ້ປະເທດຊາດບ້ານເມືອງ. ເຖິງວ່າການ ຍຶດອຳນາດໃນວັນທີ 23 ສິງຫາ 1945 ບໍ່ໄດ້ນຳໄປສູ່ການສ້າງຕັ້ງອຳນາດການປົກຄອງໃໝ່ຂອງປະຊາຊົນກໍ່ຕາມ, ແຕ່ກໍ່ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ໃນໜ້າປະຫວັດສາດອັນສະຫງ່າລາສີຂອງຊາດລາວເຮົາຕະຫຼອດໄປ.

(ພາບບໍ່ໄດ້ກ່ຽວກັບບົດ)

ພາຍຫຼັງການຍຶດອຳນາດໃນວັນທີ 23 ສິງຫາ 1945 ໄດ້ບໍ່ພໍເທົ່າໃດມື້ພວກລ່າເມືອງຂື້ນຝຣັ່ງກໍ່ໄດ້ເພີ່ມກຳລັງຕ່າວໂຈມຕີ ແລະ ກັບຄືນມາຍຶດຄອງປະເທດເຮົາເປັນຫົວເມືອງຂື້ນອີກເທື່ອໃໝ່. ຈາກນັ້ນມາປະຊາຊົນລາວຈຳຕ້ອງໄດ້ດຳເນີນການຕໍ່ສູ້ຢ່າງພິລະອາດຫານ, ລະອິດລະອ້ຽວຂ້ຽວຂາດ, ຍືດເຍື້ອຍາວນານ ແລະ ມີໄຊຍິ່ງໃຫຍ່ ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ຕ້ານລັດທິລ່າເມືອງຂຶ້ນແບບເກົ່າ, ແບບໃໝ່ ແລະ ອິດທິກຳລັງປະຕິການ ທີ່ເປັນລູກແຫລ້ງຕີນມືຂອງພວກເຂົາ.

ພາຍຫລັງທີ່ພາກໃຕ້ຫວຽດນາມໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍ, ປະເທດຫວຽດນາມໄດ້ທ້ອນໂຮມເປັນເອກະພາບກ້າວສູ່ສັງກາດໃໝ່ແຫ່ງການສ້າງສາສັງຄົມນິຍົມໃນລະດູບານໃໝ່ ປີ ຄ.ສ 1975, ໂດຍກຳແໜ້ນກາລະໂອກາດພັນປີມີເທື່ອໜຶ່ງ ພັກເຮົາໄດ້ປະຕິບັດຍຸດທະສາດ 3 ບາດຄ້ອນ ດຳເນີນການຍຶດອຳນາດໂດຍສັນຕິວິທີ ແບບ " ບົວບໍ່ໃຫ້ຊ້ຳ ນ້ຳບໍ່ໃຫ້ຂຸ່ນ, ແຕ່ຈັບປາໄດ້ທັງໝົດ ", ພາຍຫຼັງທີ່ປະຊາຊົນຢູ່ແຂວງຕ່າງໆໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດໄດ້ລຸກຮື້ຂຶ້ນຍຶດອຳນາດ ແລະ ໄດ້ປະກາດສ້າງຕັ້ງອຳນາດການປົກຄອງປະຕິວັດຂຶ້ນຢ່າງເປັນທາງການ ເປັນລະບອບໃໝ່ ເປັນ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາ ທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ເມື່ອວັນທີ 2 ທັນວາ 1975 ທີ່ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ.

ການຍຶດອຳນາດຢູ່ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ແລະ ໃນທົ່ວປະເທດລາວ ແມ່ນການຍຶດເອົາສູນກາງການປົກຄອງ ແລະ ສູນກາງບັນຊາຂອງອຳນາດການປົກຄອງລາຊະອານາຈັກ, ເຮັດໃຫ້ກົນໄກ ແລະ ກົງຈັກແຫ່ງສິດອຳນາດຂອງລະບອບສັກດີນາ - ເຄີ່ງຫົວເມືອງຂຶ້ນຖືກທັບມ້າງ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

ວັນທີ 23 ສິງຫາ 1975 ໄດ້ເປັນເຫດການສຳຄັນທາງປະຫວັດສາດແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ມີໄຊຂອງປະຊາຊົນລາວພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກ, ມັນແມ່ນວັນແຫ່ງມະຫາສາມັກຄີ, ແມ່ນວັນແຫ່ງມານະຈິດປະຕິວັດຂອງຊາວນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ແລະ ຊາວລາວທົ່ວປະເທດ ທີ່ໄດ້ກາຍເປັນກຳລັງແຮງຊະນະເລີດເໜືອອິດທິກຳລັງປະຕິການ ແລະ ລູກແຫຼ້ງຕີນມືຂອງພວກຈັກກະພັດລ່າເມືອງຂຶ້ນ.

ວັນຍຶດອຳນາດ 23 ສິງຫາ 1975 ໄດ້ສ້າງເງື່ອນໄຂອຳນວຍໃຫ້ແກ່ການດຳເນີນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງປະຫວັດສາດປະກາດລົບລ້າງລະບອບສັກດີນາ - ລ່າເມືອງຂຶ້ນ, ສະຖາປະນາ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາ ທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ຂຶ້ນຢ່າງເປັນທາງການໃນວັນທີ 2 ທັນວາ 1975. ສະນັ້ນ, ຈຶ່ງເວົ້າໄດ້ວ່າວັນຍຶດອຳນາດ 23 ສິງຫາ 1975 ແມ່ນວັນແຫ່ງການເສີມຂະຫຍາຍມູນເຊື້ອສາມັກຕີຕໍ່ສູ້ພິລະອາດຫານຂອງຊາດລາວ - ຄົນລາວວິລະຊົນ, ແມ່ນວັນແຫ່ງການເຊີດຊູມານະຈິດປະຕິວັດ ແລະ ນ້ຳໃຈຮັກຊາດອັນສູງສົ່ງຂອງຄົນລາວເພື່ອສ້າງຜົນງານ ແລະ ຍາດເອົາໄຊຊະນະໃໝ່ໃຫຍ່ຫຼວງກວ່າເກົ່າ.